Nederland dwars-doorgesneden

Ludiek sociaal experiment Oudejaarsdag 2012.

Men neme:

– Eén vrolijke flierefluiter (ondergetekend);
– 250 ansichtkaarten met opschrift “Groeten uit 2012”;
– 250 decemberzegels (op verzoek ter beschikking gesteld door PostNL);
– 1 NS-dagkaart tweede klasse (op verzoek ter beschikking gesteld door NS).

Vraag van de dag:

Is er iemand aan wie jij – op de laatste dag van het jaar – nog de groeten wilt doen uit 2012? kleine pauze | Want als dat zo is, dan geef ik je graag deze kaart met opschrift Groeten uit 2012, EN een postzegel om m te versturen | wacht op reactie.

Optionele toevoeging op voorwaarde van aanleiding en gelegenheid: Als je m vandaag nog verstuurt, komt ie in 2013 aan en maken je groeten een soort tijdreis.

Voorzijde ansichtkaart 'Groeten uit 2012', vormgeving: Rob van Hoesel

Ansichtkaart ‘Groeten uit 2012’, vormgeving: Rob van Hoesel

Uitgerust met al het bovengenoemde zou ik om 10h28 in de trein naar Breda springen. Dat het dankzij een last-minute interventie van TV West (interview op het dak in Kijkduin!) uiteindelijk de trein van 13h34 naar Groningen werd, mocht de pret niet drukken.

Rondom Sassenheim toverde ik mijn inmiddels bijkans beroemde blauwe koffertje tevoorschijn. Een gast van rond de 30 met vriendin van 25 op de vierzitter aan de overkant van het gangpad waren de eerste targets. Ze reageerden verbaasd, maar al snel enthousiast. Ja, ze vonden het wel een leuk idee. Eén kaart ging op weg naar Zweden, van de andere weet ik het niet. En zo ging ik als een lopend vuurtje door de coupé. Nog voor Schiphol was ik zeker 12 kaarten + postzegels verder en had ik zelfs al een paar keer op verzoek verteld over de oorsprong van het idee in het algemeen en het project 2012 – NEW HORIZONS in het bijzonder. Medereizigers raakten via de kaart met elkaar in gesprek, zowel over het idee als over de vraag aan wie ze de groeten zouden doen. En over al wat dies meer zij, enzo.

Voorbij Schiphol werd ik getroffen door een conductrice die in eerste instantie voorzichtig informeerde of ik iets aan het verkopen was. Ik legde uit dat ik kaarten weggaf met groeten uit 2012, inclusief postzegel – voor iedereen die dat leuk vond. En dat het zo leuk was dat de NS daarvoor een kaartje ter beschikking had gesteld en PostNL de postzegels. Gewoon, op basis van leukheid.

Ik verwachtte dat zulk een vrolijk antwoord bij genoemde conductrice een glimlach zou doen doorbreken, maar niets bleek minder waar. Ik werd gesommeerd schriftelijke toestemming te overleggen. Nu had ik gelukkig het mailtje met zowel mijn ideeomschrijving als de sympathieke reactie van NS om daarvoor een dagkaart ter beschikking te stellen. Maar dat volstond niet. Er moest getelefoneerd worden. Met wie? Geen idee. Een Manager van het Een of Ander.

Om mij heen maakten een aantal medereizigers zich plaatsvervangend boos, terwijl ik de conductrice aan de telefoon op hoge toon aan de Manager van het Een of Ander hoorde melden dat er in de trein “een man ansichtkaarten loopt weg te geven, MET POSTZEGELS ERBIJ, DAT KAN TOCH NIET?”. Nou en blijkbaar kan dat inderdaad niet, want ik werd vervolgens vriendelijk doch dringend verzocht dergelijke laakbare praktijken elders ter wereld maar zeker buiten onderhavige trein voort te zetten OF bij een groot station uit te stappen om daar op enigerlei niet nader omschreven wijze alsnog schriftelijke toestemming te verkrijgen opdat enz. enz.

Het leek mij van weinig toegevoegde waarde haar te citeren uit pak ‘m beet Mattheus 5, of haar anderszins van inhoudelijke repliek te dienen. Ook al zou zulks de mij omringende en inmiddels gniffelende medereizigers, hun kaarten beschrijvend, ongetwijfeld geamuseerd hebben. Uiteindelijk probeerde ook deze vrouw haar werk naar eer en geweten te doen. Wie weet was ik inderdaad een gewetenloze flyeraar… Waarbij: het leek mij vanuit sponsorbelangoverwegingen een goed idee zo netjes mogelijk met deze situatie om te gaan. In de toekomst hoop ik namelijk nog op allerhande wijze wens met NS samen te werken om het mobiliteitsmedium treinreizen nader te (her-)populariseren.

Zo kwam het dat ik alle tijd had om de nieuwe Hanzelijn tussen Lelystad en Zwolle uitgebreid op me te laten inwerken. Leuk, zo’n nieuw stukje spoor. Grappig, dat Flevoland. Nuttig, even wat nadenken over de betekenis van het zojuist gebeurde.

In Zwolle vond ik het mooi geweest en stapte ik over op een andere trein, die richting Roosendaal. Klein achtte ik de kans dat ik nog een keer met een tegenstreefster van identiek allooi geconfronteerd zou worden, en dus vervolgde ik mijn missie. Met wisselend succes. Hele coupés gingen in één keer om als de eerste persoon die ik aansprak er wel wat in zag. Complete coupés ook waren onvermurwbaar als de eerste persoon er de lol niet van inzag. Daar hoefde ik nog niet eens te beginnen een poging tot verhaal te doen. Dan golfde er een grote NJET door de coupé. Wantrouwend, verwijtend zelfs. Krachtige afwijzing. I do not want you for we do not want you for I do not want you.

Wat een sociaal experiment, mede daardoor. Wat een fijne graadmeter om te zien wat mensen zichzelf gunnen. Nog niet eens door het wel of niet aannemen (fair enough als je niet op een ansichtkaart zit te wachten – m niet mooi vindt of zelfs ronduit stom) maar vooral door het al dan niet herkennen van iets als een cadeautje. Een sympathieke intentie. Iets onverwachts, alledaags, onbetekenends. Groeten. Een horizon. Een postzegel. Je kunt ze niet omruilen voor een Porsche en je wint de oudejaarsloterij er niet mee. Maar alles wat het wél waard is, bepaal je zelf.

Nuwel: wat valt er aan dit alles qua wijsheid te ontlenen?

Alles is wat je er zelf in ziet. 

Alles is zo leuk als je het zelf wilt maken.

Voilà, voilà. Hebt aldus een plezierig 2013 altesaam. En nog de groeten uit 2012, mede namens PostNL en de Nederlandse Spoorwegen.

Gezelligheid in de trein

Twee vrolijke deelneemsters ter hoogte van Olst

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar
Dit bericht werd geplaatst in Leuks uit 2013, Me myself and I, Nieuws, Ontmoetingen en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Nederland dwars-doorgesneden

  1. 4marlies zegt:

    Leuk Bruno en wat een avontuur. Jammer dat het soms voor mensen moeilijk blijft om zo maar, belangenloos te mogen ontvangen. Maar de aanhouder wint en dat ben jij <3.. . . . Gelukkig voor de welwillenden, die hebben gegniffeld en waren blij met een gratis kaart als waarlijke nederlander.
    Wens je nog veel spannende, originele, en uitdagende inspiraties toe voor 2013!!!! x marlies

  2. nathaliette zegt:

    Ik hoop dat je in een van je treinen iemand bent tegengekomen die een groet uit 2012 doet aan iemand die ik dan weer viavia ken en dat ik dan n glimlach krijg als ik erover hoor!
    Wat een mooi initiatief en wat doe jij leuke dingen met je geweldige project New Horizons.

  3. Pingback: 2013, een duidelijk geval van +1 | Ready2Amaze!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s