Artistieke broertjes en zusjes

Nu ik al meer dan een jaar her en der, te pas en te onpas, ijs en wederdiendende, over horizons begin – is het niet gek dat ik automagisch door vrienden en sympathisanten op de hoogte gehouden wordt van horizonprojecten elsewhere in der Welt. Of fotoprojecten met een repetitieve essentie. Of zelfs mixen daarvan. Ik zal er hieronder een paar de revue laten passeren (in chronologische volgorde van kennismaking), om in een navolgende blogpost uiteen te zetten hoe NEW HORIZONS ermee gelijkt doch zu gleicher Zeit wezenlijk van verschilt.

sugimoto_seascapes

Seascapes by Hiroshi Sugimoto

oktober 2010 – Voor aanvang was ik in deze categorie vrijwel alleen bekend met de Seascapes van Hiroshi Sugimoto. De eerste kennismaking was overigens een tamelijk louwe. “O leuk horizons. Ja leuk. Wel saai. En elke keer een andere plek. Allemaal horizons die de mijne zouden kunnen zijn, maar het niet zien”. En hup, boek terzijde. Maar blijkbaar is er toch iets van blijven hangen. Ik discussieerde eerder met kunsthistorica Sophie van Steenderen over overeenkomsten en verschillen tussen Seascapes en NEW HORIZONS in een Facebookdialoog.

december 2011 – In de aanloop naar NEW HORIZONS maakte ik kennis met het project History of the Sky, waarvoor kunstenaar Ken Murphy een jaar lang de lucht boven San Francisco fotografeerde. Iedere 10 seconden. Vanuit zijn achtergrond als programmeur maakte hij een gave animatie waarmee je het langzaam dag – en weer nacht ziet worden – tijdens 365 dagen tegelijkertijd. Heel gaaf, kijk hier maar (opgepast, zelfde link als de voorgaande) Voor het begrip van de kijker wel wat verwarrend dat 21 december halverwege in het project zit.

history_sky

History of the Sky, Ken Murphy

Mooi geprogrammeerd, zowel aan de verwerVing- alsook aan de verwerKingskant van het project. Mooie visualisatie van het cyclische der natuur en de veranderlijkheid van het weer.

sky_toronto

Toronto skyline, Michael Chrisman

januari 2012 – Kort na aanvang van NEW HORIZONS kwam deze Year-Long Exposure of the Toronto Skyline in het nieuws. Een jaar lang, gevangen in een enkele foto. Low-tech, met een verstopte pinhole camera, simpelweg: een doos met een gat erin en aan de binnenkant een stuk lichtgevoelig papier. Sluitertijd: 31,536,000 seconden. Heel gaaf, vooral de zonnebanen die verraden welke route de zon aflegt tijdens de periode van een jaar. En ook een beetje horizon, al is het in deze foto niet het hoofdonderwerp van het gebeuren.

wheniopenmyeyes

When I open my eyes Wout Berger

juli 2012 – In aanloop naar onze expositie benaderde ik galerie Van Kranendonk aan het Haagse Westeinde, een naam die ik al meermalen in verband had gebracht gehoord geworden met verfrissende fotografische projecten – niet wetende overigens dat zij fotograaf Wout Berger vertegenwoordigden, die sinds 2009 al bezig was met een project over de horizon. Die van het IJsselmeer wel te verstaan. Meneer Van Kranendonk liet telefonisch weten geen interesse te hebben in samenwerking wegens te grote overlap.

Later kwam ik het project, ‘When I open my eyes’ genaamd, tegen in de Volkskrant omdat er een expositie van gehouden ging worden in De Pont. Ik verbaasde me daarover, want had bij kennismaking het project zelf als ‘esthetisch plezierig doch conceptueel te licht’ beoordeeld. Nog later vertelde Hans Aarsman over het bijbehorende en gelijknamige boek, met als niet malse ondertitel ‘Encyclopedie van het Nederlandse uitzicht’. Dat niettegenstaand heb ik inmiddels thuis in de boekenkast staan. Als voorbeeld van hoe het ook zou kunnen. Met de nadruk op ook en zou kunnen.

oktober 2012 -Tijdens onze expositie (bezoek m nog ns!) zagen meerdere mensen gelijkenissen tussen de Nieuwe Horizons en de film Smoke, waarin een van de karakters steeds foto’s maakt van een winkel aan de overkant. Geen horizon natuurlijk, maar wel veel slow down. “They are all the same, but each one is different from every other one“. En wat daarop volgt doet mij dan weer denken aan het gave fotoproject Exactitudes. Smoke heb ik nog niet gezien, maar wie m op DVD heeft – meld je graag want ik breng er graag verandering in.

630pm

Robert Weingarten’s 6:30AM

april 2013 – Last but not least: via bevriend onderneemster Ilonka Coenraad kwam ik over het project 6:30 AM te lezen over een meneer (Robert Weingarten) die een jaar lang iedere ochtend om 6:30 AM een foto nam van de zonsopkomst boven Santa Monica Bay. Qua set-up sterk overeenkomstig mijn allereerste idee voor NEW HORIZONS: elke dag op de fiets naar het strand. Dat werd m al vrij snel niet. Vanuit motivatie-oogpunt, maar ook wegens conceptueel onvoldoende vernieuwend, verrassend en derhalve verantwoord. En dat blijkt dus ook, want 6:30 AM stamt al uit 2003.

Morgen vertel ik in een aparte blogpost op Ready2amaze waarom NEW HORIZONS misschien hier en daar best een beetje lijkt op bovenstaande projecten, maar waarom het quoi qu’il en soit een categorie op zichzelf vertegenwoordigt.

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Gedachtekronkels, Hersenspinsels, Human scale, Leuks uit 2013, NEW HORIZONS, Nieuws en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s