Ditching the deadline – over actie en vertrouwen

Uit de serie: Connect / Best when shared, in 2010 aangekocht door de Hogeschool Leiden

Uit de serie: Connect / Best when shared, in 2010 aangekocht door de Hogeschool Leiden

Weten waar je naartoe wilt, betekent nog niet dat je ook weet hoe je daar komt. Dat is avontuur. Een doorweekte tent, verbrande schouders of oorbovenkantjes, of een veel te dure koffie op een wereldberoemd plein. Of een doodlopende straat, in de goede richting, maar doodlopend. Kwestie van aanpassen en heroverwegen om de ideale lijn te vinden. De weg van minder weerstand.

Zo gaat het ook met het boek. Leuk desweegs, om een aantal van de voorbije koerswijzigingen en afwegingen eens nader onder de aandacht te brengen. Vooral in de dynamiek tussen aanpakken (actie) en loslaten (vertrouwen) dient zich winst aan. Zodat het speelse en verbindende element heel blijft of zelfs wordt. Zodat het beleven blijft en geen volhouden wordt.

In het kader van het kunstwerk-in-boekvorm-in-wording zijn hierin inmiddels de volgende fases te herkennen. Na de opsomming licht ik ze hieronder een voor een toe:
– Vertrouwen:  loslaten van volledigheid;
– Actie: aanbrengen van contouren;
– Vertrouwen: loslaten van tekst;
– Actie: tastbaar maken van vorm;
– Vertrouwen: loslaten van tijd als potentieel belemmerende factor.

Loslaten van volledigheid (november/december 2012)
NH-poster_staringIn den beginne zou er een boek komen met alle 8 785 foto’s. Dat idee was lange tijd een belemmerende factor in het denken over een boekpublicatie uberhaupt. We hebben het over november 2012, met nog minder dan twee maanden worth of photography te gaan. Paris Photo. Behalve de WC-posters en de gezelligheid met mensen ter plaatse, voelde ik vooral de afstand tussen B.J. van den Elshout en de alomgerespecteerde wereld der fotografische kunsten. Maar dat terzijde. Paris Photo bood een mooie gelegenheid om terug te kijken naar een maand eerder. Onze eigen tentoonstelling aan het Noordeinde. Wat zorgde ervoor dat die zoveel meer impact had dan alle inmiddels 7 000 horizons die we al lang en breed online hadden laten zien?

2012-NEWHORIZONS-360

Broft/vanderHorst Galleries, okt ’12

De selectie en compositie. De Tweede Creatieve daad, waarbij het voorzien van de fraaiheid van de te oogsten beelden nummer Een was, en het bouwen van een apparaat om dat inzichtelijk te maken nummer Anderhalf. Zo zeker als compleetheid voelt, zoveel aantrekkelijker blijkt het loslaten daarvan. Dan komt er weer ruimte om te ademen, te spelen. Weg verplichting, weg obstakel. Terwijl de essentie van de beelden des te meer eer wordt aangedaan door hun diversiteit gericht in te zetten. Hoe dan? Dat is de volgende stap.

Aanbrengen der contouren (januari 2013):
PHOTOLOGIX_Rob_van_Hoesel-5924Terwijl het loslaten van de compleetheid langzaam zijn werk doet en het enthousiasme voor een boek navenant groeit, dienen andere ideeen zich spontaan aan. Fijn, want dat zorgt gelijk voor een zachte landing na het harde stekkeruittrekken om 5 over 12 ’s nachts op 1 januari. Tijd om te kijken wie de partners in het verhaal worden. En grappig hoe die zich al veel eerder in de aanloop hebben aangediend. Vroeg in januari tref ik vormgever Rob van Hoesel (foto links) en drukker Arie Lenoir in de werkruimte van Ruimte voor Helden.

Uitkomst: het boek wordt niet vierkant, want Rob weigert een vierkant boek te maken. Duidelijkheid voor alles. De richtprijs van 84.95 blijft wel overeind, net als een projectbegroting van 100,000 euro en de wens dat het boek een opzichzelfstaande eenheid vormt. Een blok. Maar de orde van grootte is zovast duidelijk, net als de ambitie het niveau van een Best Verzorgd Boek na te streven. Dit boek moet een kunstwerk op zich worden, een verzameling van kleinere kunstwerken, waarvan het samenkomen ook een kunstwerk is. En dan nog te bedenken dat het verkopen van kunst een kunst op zicht is. Meta-kunst dus, insgesammt.

Loslaten van tekst (maart 2013)
Wat voor tekst komt er in het boek? Een vraag die al in een vroeg stadium om het boekproject heencirkelt. De link met het werk van de Franse schrijver Antoine de Saint-Exupery ligt voor de hand. Zijn esprit d’aventurier, zijn manier om verbeelding en werkelijkheid bij elkaar te brengen, dat is waar de horizon over gaat. Over de fundamentele eenheid die schuilgaat achter de dualiteit die slechts de beperkingen van ons geconditioneerde bewustzijn verraadt. Bovendien maak ik al lang en naar plezier gebruik van een aantal quotes. Op mijn offertes staat bovenaan: ‘Voor wat betreft de toekomst, het gaat er niet om haar te voorzien, maar haar mogelijk te maken’. Soortgelijk: ‘Slechts met het hart kan men werkelijk zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar’. En in het kader van de financiering van dit project: ‘Wanneer je een schip wilt bouwen, geef dan geen mannen opdracht hout te verzamelen en orders uit te delen, maar leer ze te verlangen naar de eindeloze grootsheid van de zee.’ En zo nog een hele lijst die voor de horizon lijken te zijn gemaakt.

Toch is de combinatie ingewikkelder dan dat. Iedereen heeft zijn eigen redenen om de Nieuwe Horizons interessant te vinden. Mijn eigen aanleidingen mogen die niet in de wegstaan. De horizon doet uit zichzelf al genoeg. Ik moet alleen maar willen te hoeven wijzen. Zoals door een 24-uurs horizonobservatiemarathon te doen plaatsvinden.

Kijk, daar in de verte
Wordt alles samen één
Ga je mee op avontuur
Dan reizen we er samen heen

En dat is het dan. Rust en ruimte bestaat bij de afwezigheid van instructies. Dat daar een andere Exupery-quote mooi bij zou passen: ‘Perfectie bereik je niet wanneer er niets meer valt toe te voegen, maar wanneer er niets meer behoeft weggelaten te worden’. Daar voegen we ons dus naar. Er komen geen quotes in het boek. En ook geen voorwoord, inleiding, nawoord, rode ronde stickers met verkoopcijfers en aanmoedigende aanbevelingen van BN’ers. Ruis.

Alleen wat nu te doen met de datering van de foto’s? Tijdens de verwerving van de foto’s was dat een belangrijk deel van de essentie. Net als de koppeling aan het snelle van de gangbare realiteit. Hectiek, waan van de dag. En daarnaast de rust en ruimte aan de horizon. Het vrije zicht. Maar dus ook de inherente strijd tussen die twee werelden. Blijkbaar geschikt als aanjager maar uitgaande van eenheid hoef je dat contrast niet meer te schetsen. Loslaten, ook daar. De horizon zijn (m/v) werk laten doen en daar instrumenteel aan zijn. Dienend.

Tastbaar maken (mei 2013)

Inspektion des Dummis

Inspektion des Dummis

Daarover ging mijn blogpost over het ophalen van de boekdummies in Zurich. Die lees je hier als je wilt. Het bezoek aan boekbinderij Bubu was een leuk avontuur. 3.5 kilo gebonden papier aan de haak. Voorwaar geen katte(n)pis. Dat vraagt om een zorgvuldige en bijzondere invulling. Als eerste stap in die richting volgt binnenstekort de eerste heusche drukproef. 

Maar dan zijn we er nog niet. Heden is aan de orde: het

Loslaten van schaarste als verkoopinstrument (juni 2013)

Hoe verkoop je iets op basis van enthousiaste wederzijdse betrokkenheid? Duurzaam Uitnodigend. In afstemming. Op basis van overvloed, dus zonder oneigenlijk aanspraak te doen op een ervaring van schaarste, zoals thans collectief te doen gebruikelijk is in het huidige doelgroepdenken? Want op basis van dat laatste werkt het systeem dat wij als economie  heiligverklaard hebben, met alle uitwassen van dien. Er is een andere manier.

Hoe?

Dat weet ik nog niet. De vraag heb ik ter voorstudie alvast meegenomen tijdens mijn eerste kennismaking met het fenomeen labyrintloop. Volgende week neem ik m mee naar de horizon. Niet de vertrouwde Noordzeehorizon, maar een gekartelde evenknie. In Oostenrijk laaf ik mij aldan een week aan inspirerende medemensen tijdens de Inspiratieweek in de Berghut. Eens kijken wat het gezelschap en het zicht op de lokale horizon kunnen toevoegen aan dit avontuur. Nieuwe ruimte maken, voor nieuwe actie.

De eerste is om de productiedeadline over boord te zetten. NEW HORIZONS wordt in een eenmalige oplage geproduceerd zodra er 1250 door liefhebbers zijn geadopteerd. De deadline wordt een life line. Precies zo lang als nodig is. In de tussentijd concentreer ik mij met Rob op de vormgeving en invulling van het boek – dat proces gaat in de tussentijd gewoon door, los van de verkoopvorderingen.

Zo reizen wij verder, met bekende bestemming.

Wat er op deze excursie alweer voor nieuws op de agenda staat, lees je in de aanstaande editie van ‘Mee op Avontuur’, waarvoor je je onverminderd kunt aanmelden via:

http://www.2012-newhorizons.com/book/adventure.php

Overweeg je zelf een exemplaar van NEW HORIZONS te adopteren, dan is dit de place-to-be:

http://www.2012-newhorizons.com/book

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en publicaties, Human scale, Leuks uit 2013, Nieuws, Plannen 2013, Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s