Instant zorgeloosheid voor beginners

(vervolg van vorige blogpost ‘Inspiratieweek – de aanloop‘) … Nadat wij des avonds in de Berghut landden, duurde het nog wat vooraleer de rest der gelederen binnendruppelden. Pas de volgende dag zouden we compleet raken. De tussentijd liet ruimte voor heel wat kennismakingsgesprekjes, die het niveau van tijdens een interrailvakantie nog niet unaniem overvleugelden. Aftasten, zoals dat heet. In mijn geval vooral vanuit een plezierige vorm van passiviteit. De eerste twee dagen was ik voornamelijk in de uiteenlopende hoekjes van de tuin te vinden. Soms lezend, dan weer lummelend. Met uitzicht op de bergen rondom, waarvan enkele met sneeuw.

PHOTOLOGIX_Inspiratieweek2013_Berghut

Deelnemers aan de Inspiratieweek 2013 in De Berghut, vlnr vanaf mijzelf Jeannette Medema, André Meiresonne, Hans Bruns, Edgar Neo, Anchelle Doets, Saskia Op de Weegh, Nelleke Griffioen, Nienke Tode – Gottenbos, Janneke Bakker en Rob Wennekes

Pas op de derde dag na aankomst kwam er werkelijk wat schot in de zaak voor waar het mijn aandeel daarin betrof. Danmaals stelde onze Gastgebers Hans en Nel voor om met z’n allen een wandeling te maken (foto’s verderop). Vooral sinds we par conséquent gezamenlijk de benen strekten, maakte ik waarlijk kennis met de andere deelnemers aan deze inspiratieweek. Ik zal ze ns aan u voorstellen.

André dus. Zijn boek ‘Vrij‘ las ik op de eerste volledige dag. Een interessante verdieping van onze voorafgaande kennismaking in de auto. André is een zorgvuldig levend mens, die mooie idealen nastreeft en daar anderen ook graag toe uitnodigt. Eigenzinnig ook, hoewel in veel opzichten juist weer erg traditioneel. Inhoudelijk heeft hij op veel zaken een scherp zicht, waardoor hij veel kon toevoegen aan de onderzoeking die ik al in de auto ter tafele had gedropt: de vraag waar het in Nederland en in de wereld op dit moment over gaat. En omdat dat veel te maken heeft met intenties – direct ook daaraan gekoppeld de nog persistentere vraag waar wij Willen dat het in Nederland en de wereld op dit moment heen gaat. Mooie actie van Andre: samen met butler Maarten de Hoge Berg beklimmen die we vanuit de tuin konden zien. 1500 hoogtemeters overbrugd in een dag. Respect.

Dan Edgar, met wie ik bij tijd en wijlen een soort komisch duo vormde. Ik vond onszelf erg grappig met af en toe een ontregelende ondertoon. Maar wegens snel schakelen ook bijzonder veel diepgang. Zo ook toen wij op dag vier maar liefst drie keer de zon op zagen komen en hier bovendien uitgebreid op reflecteerden. Over de stap van acceptatie van het onbekende naar waardering daarvoor – en hoe dat in praktische situaties handen en voeten te geven. Over waarom bepaalde dingen niet werken en andere wel. Over intrapersonele congruentie. Over goh hoe doe jij dat en over Leuk, LEUK – Boeien, BOEIEN. Voor wat betreft dat laatste: je had er bij geweest moeten zijn maar wie weet gebeurt het binnenkort nog eens in een andere context. En omdat we wat overlappende ideeen hebben op het vlak van mensen zinnig samenbrengen, dunkt het mij vrij aannemelijk dat de inventarisaties daaromtrent nog wel eens een leuke staart kunnen krijgen.

Anchelle. Op zoek, maar ook vindend. Filtert ingewikkeldheden snel weg en maakt de zaak niet onnodig moeilijk. Haar wens om vanuit huidige werkloosheid iets met gezond en lekker eten te gaan doen, maakten tijdens de autorit nog een vrijblijvende indruk. Hoge passiefactor, dat zeker, maar/en hoe van daaruit verder? Ik kan noch wil mij aan de indruk onttrekken dat er tijdens de week op dat vlak een hoop zaken op hun plek zijn gevallen. Op mij maakte vooral de lunch die ze op dag laatst prepareerde, een veelverpletterende indruk. Oeioeioei, Que rico!! Eenvoudig van ingredienten, maar met aandacht samengesmolten tot achtereenvolgens een werkelijk heerlijke tomaten-paprikasoep, couscous, humus, zelfgebakken brood met zelfgeplukte kruiden, salade met bloemetjes. Aan alles viel te proeven met hoeveel liefde het was klaargemaakt. Knap ook hoe Anchelle de maaltijd omkleedde met verhalen en uitnodigingen, waardoor we niet zaten te eten, maar te ervaren. Het eten en daar om- en doorheen ook elkaar. Impressive, eye-opening en een welkome toevoeging aan de wereld. Kom er maar door met die nieuwe onderneming!

Rob. Ook zoekende. Nu werkzaam ‘in de IT’, maar al aan het begin bleek een afscheid van die sector nakend. De combinatie met wat persoonlijke struggles maakte op mij een moeizame indruk. Wat hij wel wilde, waar het heen moest? Geen idee nog. “Iets met mijn handen, want dat mis ik”. Tranen. Oei. Dat kon wel ns een lastig weekje voor hem worden, ware het niet dat hij zijn zwaartemantel spoorslags uittrok om mee te deinen op de groepsdynamiek. Aan het einde van de week was Rob een hele andere Rob geworden. Een vrije Rob, die hopelijk met zichzelf meereist terug naar Nederland. En “iets met mijn handen”, dat waren in dit verband massages, waarvan ik er zelf ook een mocht genieten. Zacht en krachtig. Mooi volledig. Als onderdeel van de les die Rob voor ons in petto had. Door aan de groep te geven waar hij voor zichzelf nog geen volledige toegang toe had – liefde en dankbaarheid – gaf hij zichzelf datzelfde cadeau.

Met Jeannette heb ik denk ik het minst gepraat van allemaal. Meer nog dan de anderen trok zij haar eigen plan. Eropuit! Waar ik vooral de eerste dagen heil in de inertie zocht. Een actieve dame en dat kan ook niet anders als ze eerder al eens van Alaska naar Buenos Aires fietste. Levendig en vastberaden, vaak als eerste aan het ontbijt. En direct aansluitend achter in de tuin om Morning Pages te schrijven, naar de methode van Julia Cameron. Leuk ook hoe ze meedeed met de brainstormsessie over het horizonboek, terwijl ze in het dagelijks leven zelf juist vaak creatieve sessies organiseert en faciliteert. In onderhavig geval werd die dienst verleend door Saskia.

Saskia had ik al eens ontmoet, maar ter kennismaking koffie drinken en ter kennismaking een week in hetzelfde huis wonen, zijn twee verschillende dingen. Van de nu uitgebreide gelegenheid, maakten we danook uitgebreid gebruik. Veel overlappende thema’s in ons werk en vooral denken. Over het verkennen van non-dualiteit en het tweaken van bewustzijn. En vooral over moeiteloosheid en het uitfaseren van schaarstedenken. Door actie en vertrouwen elegant te sync-en. Weer zo’n thema van deze tijd, zoals die sinds het begin van de week op de verlanglijst stonden.

Janneke, die was lekker rustig. Veel mee gepraat toch. Maakte er het beste van, ondanks wat strubbelingen met het thuisfront, op z’n zachtst gezegd. Mooiste uitspraak bij de besluitende ronde rond het kampvuur: ‘ik ben dankbaar dat ik deze week zoveel dankbaarheid heb gevoeld’. Dankbaarheid in het kwadraat. Daar maak je mooie dingen mee. En, o ja, leuk liedjes gezongen rond datzelfde kampvuur van daarnet.

Nienke alias De Groene Vrouw. Snel van stof en druk doende. Houdt zich bezig met gezond eten, net als Anchelle, maar al in een veel verder gevorderd stadium. En meer op ingredientniveau dan in de bereiding. Gaaf om haar te zien wandelen door de alpenwei tijdens het bezoek aan Roswitha en haar broodbakschool in de bergen. Leuk daar, om te zien hoeveel eetbaars er om ons heen groeit. Gek hoe we daar inmiddels van vervreemd zijn. Ja, behalve Nienke. Die wist en weet alles van alles wat groen is. Hoe het heet en wat je ermee kunt. Vanwaar ook leuk met haar gepraat over wat nou eigenlijk wel gezond is en wat niet. Over melk en over kraanwater, en over wanneer je iets gratis doet en wanneer je geld in rekening begint te brengen. Aanstekelijk enthousiasme, mooi is dat.

En dan Nel en Hans niet te vergeten, die een paar jaar geleden hun Nederlandse leventje gedag zegden om in Oostenrijk de Berghut vorm te geven. Een plek voor ontmoetingen zoals die hierboven beschreven, voor verbinding en inspiratie. Een heel gaaf instrument, een soort deeltjesversneller maar dan omgekeerd. Heel erg van deze tijd: een plek om rust te ervaren die soms zoveel meer waarde heeft dan de ononderbroken actiemodus waar de tijdgeest ons toe lijkt te dwingen. Lijkt, want je bent steeds slechts een keuze verwijderd van de ruimte voor nieuwe ideeen, nieuwe inzichten en nieuw moois.

Met dank aan allen, ook de zorgeloosheidshofhouding die het ons een week lang aan niets deed ontbreken. Hun namen: William, Maarten, Ellen en Medy.

Aanstaande maandag (24/6) vertel ik meer over Zorgeloosheid tijdens Inspiration Monday, in de Matrix in Rotterdam. Meer info over die avond vind je op http://www.inspirationmonday.nl/sprekers-24-juni/

Vanuit het dal

Vanuit het dal

PHOTOLOGIX_Bergweek-1659

Naar boven

PHOTOLOGIX_Bergweek-1680

Nog verder

PHOTOLOGIX_Bergweek-1709

Tot boven aan toe

 

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar
Dit bericht werd geplaatst in Europa, Human scale, Leuks uit 2013, Me myself and I, Nieuws, Ontmoetingen, Op reis (of: ~ geweest), Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Instant zorgeloosheid voor beginners

  1. Pingback: Ja maar hoe was het bij/in/tijdens/met… | Ready2Amaze!

  2. Pingback: 2013, een duidelijk geval van +1 | Ready2Amaze!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s