Wat er nodig is om iets mogelijk te maken

Het is geen geheim dat mijn kunstwerk-in-boekvorm project behoorlijk ambitieus van aard is. Zo ambitieus zelfs, dat ik al weet dat ik de grenzen van mijn kennis en vaardigheden, zowel in commercieel alsook in creatief opzicht, een aardig eindje zal moeten oprekken. Ik zou dat ook niet kunnen willen, als ik zelf niet zou geloven dat wat ik wil 1) haalbaar is en 2) belangrijk. En dus wil ik het wel.

Ik vind het belangrijk dat NEW HORIZONS er komt, en belangrijk dat de wereld hernieuwd kennis neemt van de kwaliteiten van de horizon. Die kwaliteiten komen ons goed van pas bij het inventariseren van de tussenstand qua menselijkheid en het vinden van nieuwe wegen voorwaarts. Rob Wijnberg schreef daar gisteren een mooi artikel over, in De Correspondent. Titel: En nu?

Ik vind het dan ook wel eens moeilijk om te zien dat mijn project als megalomaan of onrealistisch wordt betiteld, wat zo nu en dan gebeurt. Maar voorbij die moeilijkheid neem ik een dankbare uitnodiging waar, om uit te leggen hoe belangrijk het is om iets te willen, dat te doorvoelen en ernaar te handelen. En daarmee andere mensen uit te nodigen datzelfde te doen. Of om te spreken met Marianne Williamson:

Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.

Goed, so much over de wenselijkheid. Maar hoe haalbaar is haalbaar. Gemiddelde fotoboeken ‘doen’ tegenwoordig zo’n 300 exemplaren in oplage. Alleen gerenommeerde fotografen als Anton Corbijn en Joost van den Broek laten hun boeken nog produceren in oplages van 2000.

Waarom beperk ik me niet tot 300. Of 500. Of 1000 at max?

Omdat dat niet is wat ik wil. Ik wil niet laten zien dat ik ook kan wat andere mensen kunnen. Ik wil laten zien dat ik werk maak van wat ik belangrijk vind en dat ik daar een vorm voor vind die dat ondersteunt. Zodat ik me geen zorgen hoef te maken (ook al doe ik dat soms wel) over OF ik het voor elkaar ga krijgen om een boekpublicatie ter waarde van € 100.000 te realiseren, maar HOE ik dat ga doen.

De OF-vraag werkt beperkend en bindt me aan een realiteit die ik nu juist im Frage wil stellen. Die van vaststaande feitelijkheden, onveranderlijk en star. Dualistisch ook. Van het type de een zijn brood is de ander zijn dood, doe er alles aan om aan de broodkant te komen of blijven.

En dan denk ik: Niets blijft onmogelijk als je bereid bent te doen wat nodig is om het mogelijk te maken. Dan wordt het onvermijdelijk.

De HOE vraag nodigt me uit om nieuwsgierig te zijn, ontvankelijk, slim en handig. Om gebruik te maken van wat zich als vanzelf aandient. Om visie en werkelijkheid stap voor stap bij elkaar te brengen, totdat ze samenvallen tot een congruent geheel. Langzaam wordt de visie bewaarheid. Langzaam voegt de werkelijkheid zich naar de visie. Meet you in the middle.

Meet you at the horizon, ook, die hemel en aarde bij elkaar brengt. Voor wie bereid is dat te zien. Een cynicus kan evengoed bewijzen dat de horizon dat samenvallen nu juist verhindert. Je ziet, wat je wilt zien. Realistischer dan dat, wordt het niet.  En daarom wil ik iedereen die zich afvraagt of ik wel of niet realistisch bezig ben, voortaan het volgende terugvragen:

  • Herken je wat ik doe, en hoe ik dat doe, als wenselijk?
  • Zoja, wat kun of wil je bijdragen?
  • En wat heeft het welslagen van mijn project voor invloed op jou, of jouw kijk op de wereld?

Nu mezelf nog even trainen om deze vragen ook in gesprekken op adequate wijze paraat te hebben. Wish me luck.

NEW HORIZON #5301: 08.08.2012 - 21h00

NEW HORIZON #5301: 08.08.2012 – 21h00

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Fundraising, Me myself and I, NEW HORIZONS, Nieuws, Ontmoetingen, Op reis (of: ~ geweest), Plannen 2013, Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wat er nodig is om iets mogelijk te maken

  1. Pingback: Maak werk van je droom #5: Ga door! | Ready2Amaze!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s