Blijk van waardering = Waardevol

Gek hoor, twee jaar lang je uitgaande e-mail publiceren en dat dat dan ineens voorbij is. Ik betrap me er nog dagelijks op dat ik een mail al aan cc@groetenuit2013.nl heb ge-bcc-t voor ik begin met typen – want dat was al die tijd de technische shortcut om de maildeling mogelijk te maken. Hoogstandje van de aanbevelenswaardige webbouwer/kunstenaar Robert Cabri die je op Blue Ocean Monday (19 januari 2015, Panorama Mesdag, welkom als je je aangesproken voelt) persoonlijk kunt leren kennen.

Lange intro om te vertellen dat ik dit keer een inkomende e-mail wil delen die ik afgelopen week ontving. Als één van velen, die samen 4 december nog vaak doen herleven en me bovendien steeds nieuwe moed en energie aanreiken om deze bijzondere reis tot een goed einde te brengen. Op dit moment geef ik aan die uitdaging invulling door elke werkdag bij Panorama Mesdag te zijn, als onderdeel van mijn eigen tentoonstelling, zoals ik daar in de voorbije nieuwsbrief ‘Mee op Avontuur’ al over berichtte.

Here we go, we schrijven 8 januari 2015, 12h49:

Dag Bruno,

Je bent zelf ook een New Horizon, door de manier waarop je met mensen communiceert, gewoon vanuit wie je bent.
Dat heb ik ook gezien op die fantastische avond in het gemeentemuseum.

Ontroerend, de aanblijk van die rijen boeken in de prachtige ambiance van Berlage……….het mooie atrium met lampen als sterren aan de hemel… al die enthousiaste mensen om je heen, de publicaties, zelfs in het NRC…….

En dan het indrukwekkende boek. Het ligt bij mij open op een tafel en ik blader elke dag erin, me verbazend over de fascinerende veranderingen.

Zo is ook het leven, verandering en dat geeft rust. Het is zoals het is, soms geluk soms tegenslag.

Misschien zie ik je binnenkort in het museum.

Voor nu veel succes verder in de hoop dat je binnen niet al te lange tijd uit de schulden komt.

Hartelijke groet,

Yvonne Sterk-Houtman

Ik prijs me gelukkig met zoveel herkenning van dat wat ik belangrijk vind. Dat dat zich nu zo vrijelijk aan het delen is, en daarmee aan het vermenigvuldigen, en dat zoveel mensen er ieder voor zich en tegelijkertijd ook samen hun eigen plezier aan beleven.

Bijzonder waardevol, en goed om bij stil te staan.

P.S. Zoals je misschien al gemerkt heb ben ik in januari en februari tijdens kantooruren niet telefonisch of electronisch bereikbaar. Onder de titel ‘Ik ben er’ vind je me dagelijks live in de tentoonstelling bij Panorama Mesdag. Meer daarover lees je hier of hier.

700x NEW HORIZONS in het Gemeentemuseum, foto: Carel Fransen, The Eriskay Connection

NEW HORIZONS #1 t/m 700 in het Gemeentemuseum, foto: Carel Fransen, The Eriskay Connection

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Droom en werk, Gedachtekronkels, Handreikingen, Me myself and I, NEW HORIZONS en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Blijk van waardering = Waardevol

  1. Er is nog een mooie bijgekomen. Ontvangen van kinderboekenschrijfster Hilde Loeters (http://www.hildeloeters.be/), die in 2013 de eerste was die een full-size horizon aankocht. Samen met Sanne en Lasse bezorgde ik die toen in Brugge. Ze schreef me vorige week het volgende, republished with permission:

    Dag Bruno,

    mijn man was daar op 4 december. Hij heeft zelfs even met je gepraat maar hij zei dat je stijf stond van de stress en dat je oren eerder naar binnen gestulpt stonden dan naar buiten toe.
    Ik heb het boek eigenlijk nog niet echt durven bekijken. Soms heb ik dat met mooie dingen, je durft er niet echt aan beginnen, omdat je weet dat je het moet savoureren, met mondjesmaat tot je moet nemen, of nog met minder zelfs, eerst eens met de tongpunt er aan proeven, elke dag een tongpuntje.

    Ik heb gelezen van jouw komende project, bij je kunstwerk zijn, en toen dacht ik : ik zou daar eigenlijk ook wel graag eens een dag zijn, al vrees ik dat het mij wel weer niet zal lukken.
    Ik heb hier mijn eigen project. Ik ga zes maanden op eilandreis, vertrek komende maandag. Ik wil zes maanden eilandbewoner zijn, zonder tv, radio, facebook, andere media, niet naar ’t stad gaan, geen aankopen doen behalve etenswaren en toiletpapier, de grote wereld even vanzelf laten draaien, alleen maar lezen en schrijven (en af en toe een beetje breien, dat is zo lekker zen) en vooral eens niet ingaan om alle impulsen die de wereld op me af zendt. Eens die impulsen met een zekere afstand bekijken en er niet met gesloten ogen op ingaan, maar eens zien wat al die dingen met een mens doen. Proberen minder een controlefreak te zijn, ook. Het wordt tegelijk ook een fictieschrijfproject : ik zal het verhaal schrijven van iemand die effectief naar een eiland vertrekt, met een stapel boeken, wat CD’s en een stel breinaalden.

    Tegelijk blijf ik hier de toegewijde echtgenote, de moeder die het huishouden doet en de vriendin van mijn buren en vrienden. Ik ben immers een sociaal dier. Echt op een eiland gaan zitten zou mij te eenzaam zijn. Maar mijn ‘eiland’ is hier een beetje mijn schrijfkamer, 12 m2 groot, met zicht op onze tuin. Dat is een beetje een eiland in onze hectische wereld. En wil ik de zee zien, dan ga ik gewoon eens naar de woonkamer, natuurlijk.

    Hartelijke groet,

    Hilde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s