Dank zij 2015

In de winkelstraten is het deze twee weken druk, in de fotologische beroepspraktijk plezierig rustig. Die gelegenheid gebruik ik graag om nog eens terug te kijken naar wat het jaar zoal bracht. Wat ik heb meegemaakt en hoe waardevol dat is. Aldus verzamelde ik vanochtend mijn vier opschrijfboekjes van dit jaar – en reisde er nog eens in retrospect doorhene.

Terug door 2015: het jaar waarin ik voorbij wilde geraken aan de tegenstelling tussen verlangen en ambitie enerzijds, en rust en ruimte anderzijds. En ook: het jaar waarin Sanne en ik nog niet trouwden, wat we echt nog wel gaan doen zodra de tijd rijp is. En ook: het jaar Voorbij de horizon, voorbij het materiële richtpunt nog voor een ander baken zich aandient. Vlijtig pionieren dus, minder zichtbaar en sensationeel misschien dan in 2013 en 2014, maar des te intensiever – en nog dichter bij huis.

Mondriaan_Westkapelle_large

De vuurtoren van Westkapelle, door Piet Mondriaan

Winter
2015 begon met drie daagjes Westkapelle – Zeeland, waar ik met dank aan Marly Huibregtse samen met Sanne, Lasse en Elin in ruil voor een boek mocht verblijven op loopafstand van de vuurtoren van Mondriaan. Direct daarop volgde de uitdaging om in twee maanden tijd € 20.000 aan winst te genereren + de normale lopende huishoudbegroting – om op tijd aan alle verantwoordelijkheden nog voortvloeiend aan het te kunnen voldoen. In de kerstvakantie had ik to that end besloten om zowel januari als februari fulltime en zonder afleiding van telefoon of computer in Panorama Mesdag door te brengen, te midden van mijn eigen tentoonstelling en als integraal onderdeel daarvan. ‘Ik ben er‘: een onderzoek naar de waarde van Onverdeelde Aandacht.

NEWHORIZONS_Panorama_Mesdag_Ik_ben_er

Uitzicht op de horizon, 2 maanden lang (jan-feb 2015)

Het was een leerzame periode, waarin ik uitgebreid gelegenheid zag en nam om mensen te ontmoeten – en veel mensen van die gelegenheid ook dankbaar gebruikt maakten. Mooi om met vrienden en bekenden, onbekenden maar ook collega’s en prominente Nederlanders van gedachten te wisselen over waar de horizon zoal toe uitnodigt.
Mooi ook de activiteiten die in de slipstream van de tentoonstelling ontstonden, zoals Blue Ocean Monday (verslag door Mario), de labyrintlopen van Marion, de massages van Marlies, Anjo en Letje, de harp- en fluitmuziek van de zusjes Jager, de meditaties met Femke en de verdiepende horizonobservaties met Lie.

Op de laatste werkdag voor de voorjaarsvakantie, op vrijdag 20 februari om 17u ’s middags, concludeerde ik dat NEW HORIZONS af was.

In mijn boekje lees ik terug:

Lief universum,

Het is zover. Mijn werk zit erop.
Bedankt voor de uitnodiging voor deze onvergetelijke reis. Bedankt voor de mooie momenten en de spannende, voor alle goede zorgen en het vertrouwen in de goede afloop.

Nu mag de Tijd haar werk doen.

En dat deed de tijd. Ze bracht NEW HORIZONS naar verre oorden over de hele wereld, in huiskamers en museumbibliotheken, daartoe ondersteund met prijstoekenningen van diverse aard en strekking.

Het voorjaar
Na de financiële afronding volgde ook de afronding van de samenwerking met de projectpartners, thuis aan de Cederstraat waar ik een maaltijd serveerde die we gezamenlijk nuttigden. We stelden vast dat we een mooi avontuur hadden beleefd. Gemaakt ook, samen. En hoe bijzonder dat was, en is.

Wat een mooie eindbestemming was, bleek ook direct de initiële puls voor een nieuwe reis te vormen, samen met Lie en Wendy. Een onderzoek naar Levenskunst volgens het Wordingsprincipe, te beginnen met het uitlezen van de dynamiek waarmee we binnen NEW HORIZONS hadden gewerkt. Zeer beloftevol om direct de bouwstenen ter hand te nemen, en vorm te geven aan wat we inmiddels omschrijven als ‘De Reis die we maken‘.

Pijnlijk was afgelopen voorjaar de conclusie dat ik uiteindelijk de bij Panorama Mesdag tentoongestelde werken, mijn eigen arbeid én die van Wendy uiteindelijk zelf uit verkopen heb betaald – los nog van de vervelende praktische en financiële complicaties die hieruit ruimelijk voortvloeiden. Duur leergeld, maar: aandachtig voldaan.

PHOTOLOGIX_Offprint_London-9751

Offprint London in Tate Modern (mei 2015)

Mooi was de reis naar Londen, mee met Sebastiaan om NEW HORIZONS in Tate Modern te doen shinen. Bijzonder om een paar dagen achter elkaar samen op te trekken en dan ook nog eens dát mooie museum, waar kunst leeft, als werkplek te hebben. Er dagelijks de bus naartoe te nemen, zoals ik voor Lasse in beeld bracht in een eerste poging om de belevingsafstand tussen mijn fysieke reisbestemmingen en het thuisfront te verkleinen.

Vroeg in juni reisde ik af naar de Ardennen om in gezelschap van mijn boek deel te nemen aan het aldaar door Nils, Olga en Michel georganiseerde Pioniersweekend: een vormgegeven landingsplek voor mensen die bijzondere dingen doen en daarvan samen op adem willen komen. Ik maakte er dankbaar gebruik van, met volstrekte inachtname van de wens voor mezelf, en uitnodiging aan anderen, om eerst voor mezelf te zorgen en in overvloed te delen. Ik was er volledig: volledig beschikbaar en bevraagbaar, maar op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo. Heerlijk hoe het pioniersweekend, en de mensen die het mee-maakten, daarvoor de ruimte boden.

Pioniersweekend

Pioniersweekend, zaterdagmiddag. Foto: Olga Plokhooij (juni 2015)

Veel momenten van dat weekend zijn me als dierbaar bijgebleven. De ontmoetingen en nieuwe kennismakingen, het zingen, het voor de neus weg wandelen in gezamenlijkheid, en dan een waterbron te vinden, het nog meer zingen en het wachten tot de zon opkwam.

Zomer
Dan: de vierde 24-uurs horizonobservatie, die weer hele nieuwe inzichten met zich meebracht. De eerste wekelijkse Retourtjes Groningen. En het moment waarop ik terugkijk als het financiële dieptepunt sinds de eerste keer dat ik zakgeld kreeg. Eind juli, in de regen op de camping bij Gorinchem – niet wetend of ik de hypotheek van de volgende maand de volgende dag zou overmaken. Dat voelde nog veel ingewikkelder dan de min € 20.000 waarmee ik het jaar begon. Want tijdens het hele avontuur van NEW HORIZONS, en nog nooit eerder, was het tot zo kort voor het begin van de nieuwe maand onduidelijk hoe die nieuwe maand gefinancierd zou gaan worden. Gelukkig werd op 31 juli een factuur betaald die voorzag in het op dat moment ontbrekende, en ging het sindsdien vlot financieel bergop- en windmeewaarts.

De rentrée bracht nieuwe boekverkopen en diverse declarabele activiteiten. De passage op de camping leidde uiteindelijk vooral tot waardevolle nieuwe inzichten over wat ik belangrijk vind en hoe ik daar even rustig als zinvol mee omga. In de afwikkeling van waar ik aan werk, maar ook zeker in de aanloop naar nieuw moois.

Sometime in augustus fietste ik met Willemijn en Renée naar Bergen aan Zee. Het voorzag ik waarvoor we het deden: het bedenken van een manier om samen iets gaafs te ondernemen. Het werd de reis naar Berlijn, in november plaats te grijpen als eerste expeditie van ‘El Bonte Stoet‘.

Ook in augustus: het bedenken van een kunstwerk voor op de Wereldtentoonstelling van Milaan, in opdracht van De Warmterotonde: een initiatief om warmte die vrijkomt bij industriële activiteiten in de Rotterdamse haven bruikbaar te maken als warmtebron voor woon- en werkwijken in de omgeving. (Sorry, lange zin). Het werd een vierdelige installatie waarvan een zingend gasfornuis (samen met Bart van Geyt gebouwd) en een fluitketelcarrousel (door Erik de Rooij) de blikvangers waren.

PHOTOLOGIX_El_Bonte_Stoet-8890

Impressie uit Berlijn (november 2015)

Herfst
Dan, langverwacht, Berlijn. Waar het heerlijk was. Een weekendje Antwerpen met Sanne, mede met dank aan Sebastiaan. Afscheid van de Open Coffee Bomenbuurt, en/maar ook de tentoonstelling van één, twee, drie, Vier grote horizons in de Kloosterkerk tijdens de adventsperiode, met in de slipstream Ruim baan voor de spirituele dimensie van NEW HORIZONS. Zulks niet in de laatste plaats dankzij de vooral voor mijzelf spannende vertelling ‘Voorbij de Waan‘ (tekst volgt in de volgende editie van Mee op Avontuur) in dat spirituele perspectief.

PHOTOLOGIX_Evolution_Westkapelle_Gemeentemuseum

Evolution & Westkapelle (31 december 2015)

En dan rustig het jaar uit doen geleiden. Met Lasse in de Ardennen op zoek naar goud in de waterval. En famille in Bergen, en op oudejaarsdag met Renée, Willemijn en koffie in de Tuinzaal en rondom het werk Evolution van Piet Mondriaan, gehangen naast een werk van Westkapelle waar 2015 mee begonnen was, hoe schoon de regie, hoe rond de cirkel.

Inmiddels ben in afwachting van de jaarwisseling vanavond: thuis en in huiselijke sfeer.

Naar 2016
Je leest het: alle aanleiding om 2016 vol vertrouwen tegemoet te reizen, nieuwsgierig en ontvankelijk. Gezond en dankbaar voor al het moois dat 2015 bracht en iedereen die het mede mooi maakte.

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Droom en werk, Human scale, Me myself and I, Moois uit 2015, Moois uit 2016, Nieuws, Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s