Even lief zijn voor jezelf, ook dat is Bevrijding

Even lief zijn voor jezelf
Als je nog niet daar bent geraakt, waar je wel al dacht te zijn
Als je iets heel belangrijks soms pijnlijk over het hoofd hebt gezien
Als het van hier niet slechter kan, en dus logischerwijs alleen maar beter
Wanneer je iets te leren staat

PHOTOLOGIX_Maastricht

Meestal geloof ik dat ik mijn leven goed op orde heb. Ik voel me gezond en sterk, ik houd mij bezig met dingen die ik zinvol en waardevol vind, ik woon met een lieve vriendin en lieve kinderen in een mooi huis in een fijne buurt. Ik heb veel vertrouwen in mijn talenten en in het herkennen van mogelijkheden om die een toepassing te geven. En met de opbrengsten daarvan in ons levensonderhoud te voorzien. Omstandigheden die ik meestal als Overvloed typeer. Genoeg van alles, geen zorgen, gewoon doen wat je te doen staat.

Niet vaak, maar wel eens in de zoveel tijd, denk ik zo’n beetje het omgekeerde. Hoe ga ik volgende maand de vaste lasten betalen, en straks een vakantie? Wat als (scenario X, Y, Z)? Ik heb geen auto, geen pensioen, geen arbeidsongeschiktheidsverzekering – en op sommige momenten geen inkomsten in het vooruitzicht en geen idee hoe ik mijn en onze verdere toekomst ga financieren.

Omwandelen
Met deze blogpost wil ik uitvinden en vertellen hoe ik in dergelijke situaties te werk ga. Hoe ik die schaarstebeleving gebruik om mezelf te katapulteren naar een volgend level. Want tot nu toe is dat meestal hoe het gaat. En sinds ik twee keer € 25.000 in twee maanden moest verdienen en dat allebei de keren lukte, weet ik dat ik dat kan. En dat ik dus eigenlijk alvast geen zorgen zou moeten maken in the first place. Maar goed, dat is natuurlijk makkelijk gezegd, en ‘in het verleden behaalde resultaten…’

Samengevat is dit wat ik doe, in de volgorde waarin ik dat doe. Meestal heb ik er een paar dagen voor nodig. Als ware het een griepje, en diezelfde louterende werking heeft het meestal ook.

1) Balen: ‘Heb ik dit?’, ‘Was ik hier niet al voorbij?’, ‘Niet weer, houdt het dan nooit op?’, ‘Iedereen haalt mij in, terwijl ik stil sta en stilstaan is achteruitgaan’. Dat sta ik in de overlevingsstand. Het balen lijkt een onzinnige passage, maar ook in frustratie beleef ik vaak een grote bron van energie. Uitdaging is vooral m op de juiste manier te transformeren en te richten.

2) Vaststellen. dat het belangrijkste dat ontbreekt in de basis nooit tijd, geld of ruimte is – maar juist wel: aandacht, dankbaarheid, vertrouwen (samengevat: liefde). En dat ik daar altijd zelf in kan voorzien, zonder dat ik daarin afhankelijk hoef te zijn van iets of iemand anders.Mag wel, hoeft niet. Ik hoef dus ook op niets of niemand te wachten of iemand ergens de schuld van te geven.

3) Vaststellen. Dat ik iets nog niet geleerd heb, wat wel heel belangrijk is. En ook leren is een fijne stuwende kracht. Daar ben ik altijd wel voor in. Iets nieuws bedenken, mijn creativiteit een toepassing geven. Iets nieuws of bijzonders voor elkaar krijgen.

4) Vaststellen. Ik heb behoefte aan Rust, Ruimte, Schoonheid en Eenvoud. Om vanuit overzicht (voorbij strijd, kramp, haast, stress, chaos, hectiek, drama, ego-gedoe, frustratie, compensatie & the likes) te onderzoeken wat mij te doen staat. Even alle andere vragen, ideeën, stemmen, goedbedoelde adviezen op mute.

5) Opzoeken en genieten. Van Rust, Ruimte, Schoonheid en Eenvoud. In de trein, op het strand, in een museum, in een boek. Even op adem komen om me te realiseren dat er van alles genoeg is. En dat alles altijd ergens goed voor is en een zinvolle betekenis verdient. Ook dit. Dan lukt het me om terug af te stemmen op het Leven zelf, waarin alle antwoorden al besloten liggen en gekend zijn. Het twee kanten op groeien: naar licht en lucht aan de ene kant, en naar aarde en water aan de andere.

6) Checken. Aan wat of aan wie heb ik de afgelopen tijd onvoldoende aandacht gegeven? Meestal constateer ik lui te zijn geweest, onoplettend, onvoldoende liefdevol. Heb ik wat dingen op hun beloop gelaten. Soms voor anderen, soms ook voor mezelf en voor mijn werk. Teveel weggegeven, te weinig teruggevraagd – of andersom – niet goed geluisterd, of anderen gevraagd dat naar mij te doen. Te gemakkelijk toezeggingen gedaan of mooie kansen laten lopen.

7) Checken. Geloof ik nog wat ik geloof? Dat er van alles genoeg is, altijd en overal dus ook nu en voor mij. En voor iedereen. Dat ik dus iets belangrijks over het hoofd zie als ik schaarste ervaar. En dat het mijn, en eenieders, verantwoordelijkheid is om te delen in overvloed – niet om te dramakwartetten en mijzelf en elkaar klein en zielig te houden. Het antwoord luidt hier altijd: ‘Ja. Dat geloof ik.’

8) Checken. OK voor alles wat er niet is. Dat houd ik even aan een draadje tussen duim en wijsvinger om het van n afstandje te bekijken. Om het daarna weg te blazen, want: Wat is er wél dat ik blijkbaar over het hoofd heb gezien? Vaak merk ik dat ik snel op zoek ga naar iets nieuws om te doen, terwijl ik daarmee tekort doe aan de waarde van iets wat ik eerder met aandacht heb gemaakt en dat ik nu volstrekt onterecht als ballast beschouw. Zoals de complete serie Poldermotieven die ik thuis heb opgeslagen. Als ik er naar kijk, vind ik ze nog altijd onverminderd mooi en bijzonder.

9) Me afvragen. Dat allemaal wetend, wat staat mij dan nu te doen? Die vraag klinkt vanuit de baalfase heel ingewikkeld en onhaalbaar om te beantwoorden. Maar is na beleven van stap 2 t/m 8 blijkt het antwoord vaak vlak voor mijn neus te liggen. Voelt de weg voorwaarts als het goed is vanzelfsprekend, alsof het de enige werkelijk wenselijke mogelijkheid is.

10) Daar voor kiezen. Dat doen, all the way, whatever the weather enzovoort. Met herpakte overtuiging, frisse energie en open vizier. Terug op koers, met de wind in de zeilen. Knap wie me daar van afhoudt. (Meestal ben ik dat dan weer zelf. En dan pak ik voortaan deze blogpost er even bij.)

Dus. Voilà, voilà & here you go.

& als je benieuwd ben hoe ik de huidige passage aanpak en/of wilt delen hoe jij jouw uitdagingen het hoofd biedt – stuur me dan graag n mailtje. Via info at photologix punt nl.

& als je wilt delen hoe jij dit soort situaties ‘omwandelt’, schroom dan niet me dat te laten weten, ik ben er erg benieuwd naar.

Advertenties

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar en strategisch conceptontwikkelaar
Dit bericht werd geplaatst in Droom en werk, Nieuws, reisverslag, rust en ruimte, Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Even lief zijn voor jezelf, ook dat is Bevrijding

  1. Saskia zegt:

    Mooi Bruno, zo doe ik dat ook ongeveer. Een kerndag of soms zelfs slechts een kernuur, of 3 dagen naar Schier, en ik voel weer hoe fijn en mooi het leven is en wat ik daarin op dat moment te doen heb. Dank voor het zo uitgebreid beschrijven van dit altijd weer prachtige proces, wat het achteraf altijd weer is 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s