Wat ik nou eigenlijk doe op maandag…

… en waar dat goed voor is.

Ik begin elke week met een strandwandeling. Dat doe ik inmiddels al een paar jaar, met een onderbreking van 12 maanden in 2018, vanwege Whatever the Weather*. De maandag geeft me ruimte, en rust. Wat er ook gebeurt, de maandag is vrij. Dan plan ik geen afspraken, vind ik het OK om aan het einde van de dag geen werk verzet te hebben. Dan plug ik even in op het vertrouwen dat alles goed is zoals het is – hoe het ook is. (Wat zeker niet altijd ideaal is).

08862.jpg

NEW HORIZON #3876, 10.06.2012 – 12h00 / Bruno van den Elshout

Drempels
Dan maak ik even alles wat vastzit los. Kom ik in een benieuwdheidmodus waarin alles mogelijk is, en ik me rustig kan afvragen Vanwaar ik iets eigenlijk wil. Waartoe. En hoe het (met soms de toevoeging: in godsnaam) allemaal op z’n pootjes terecht gaat komen. En dan ook nog in het gezelschap van iemand of mensen die het de moeite waard vinden om de maandagochtend met mij door te brengen. Want iedereen is welkom, maar velen ervaren drempels.

Met jou? / waarom zou ik – Op maandag? / dan werk ik – En wat levert me dat op? / zoveel als je zelf bereid bent erin te investeren – Kan het ook op een andere maandag? / ja – Maar we zijn toch vrienden, kun je niet op een ander moment? / misschien wel maar op maandag zeker.

Het bewustzijn van die drempels maken me wel extra dankbaar voor de mensen die op maandagochtend aanbellen (liefst na een mailtje of SMS trouwens). Want dan gaan we zeker wat beleven, ook al is op voorhand nooit bekend wat.

Vandaag werd het wandelen met Iris, maar niet te ver wegens wat kleine blessures. Inchecken bij de waterpomp – vaste prik. Zwemmen op de plek van de 24-uurs horizonobservatie. Gesprekken over weerstand en het daaraan voorbij geraken, manifestatie, het streven naar compromis/balans/synergie, over de wenselijkheid om dat wat je ziet en beleeft deelbaar te maken. Over omgaan met druk en het doseren daarvan. Over grote en kleine creatiecycli. En uitdagingen en ‘Hoe doe jij dat?’ Noem het inspiratie-delen. Intervisie.

Daarmee doende wandelden we via het einde van het havenhoofd, alwaar nieuwe bankjes, uiteindelijk naar Eef op de hoek van de Weimarstraat / Van Bylandtstraat. Dat is de vaste eindbestemming van de wandeling. De route en afstand wil nog wel eens variëren met de weersomstandigheden en/of fitheid van reisgenoten; de eindbestemming is al een tijd lang hetzelfde.

Terug en vooruit
Daar zaten we buiten en gingen we aan de schrijf. Allebei voor onszelf maar wel aan dezelfde tafel. De voorbije week terug in herinnering brengen. En een beeld vormen van de week in het verschiet. Wat vraagt aandacht, wat wil ik aandacht geven? Een kleinere vorm van de Nieuwjaarsspeech of de Speech aan Jezelf zoals ik die organiseer in samenwerking met Ruimte voor Helden. Die overigens niet gratis is, zoals Maandag Mijn dag dat wel is. Mocht je benieuwd zijn naar de reden daarvan, laat het me graag weten – dan vertel ik je dat.

Dat terug- en vooruitkijken geeft me nieuwe ruimte, een nieuw perspectief, een nieuwe samenhang, dankbaarheid voor wat me toevalt ook al zijn dat ook vaak dingen waar ik niet op meende te zitten wachten – en nieuwe zin om aan de slag te gaan. Ik heb dan weer helderder Vanwaar en Waartoe ik de dingen die ik doe, ook alweer doe. Noem het defragmenteren, mentaal opruimen, losmasseren van blokkades of opnieuw intappen: het geeft me nieuwe energie, levenszin, hoop en vreugde. Die des te groter is wanneer ik m kan delen met wie meewandelt.

Wat ik de rest van de week onderneem, gaat vaak sneller dan het anders zou gaan. Keuzes worden helderder. Mijn tijdsbeleving rustiger, zorgen verbrokkelen en bieden ruimte voor niet-weten-met-toestemming. Ik kom in een gevoel van benieuwdheid, en slagvaardigheid. Er melden zich nieuwe ideeën – voor een nieuwsbrief, een volgende stap in een project, om iemand ergens bij te betrekken… Inspiratie, en integratie van inspiratie in de flow van de week en de levensstroom. En een hele fijne routine omdat het iedere week opnieuw maandag is.

En alles wat daar dan nog extra uit ontstaat – voor mij, voor de ander(en) en voor ons samen – is ook nog eens mooi meegenomen.

Welkom als je het ook eens wilt meemaken. Kijk graag op www.maandag-mijndag.nl, en stuur me tijdens t weekend n berichtje als je van plan bent een bestimmte maandag met me mee komt wandelen.


* Tijdens Whatever the Weather was ik namelijk al drie dagen per week de hele dag op het strand. Vaak ook op maandag, maar niet per se. En in een andere vorm dan nu.

Over Bruno van den Elshout

Kunstenaar
Dit bericht werd geplaatst in Droom en werk, Handreikingen, Helderheidsvinding, Hersenspinsels, Nieuws, reisverslag, rust en ruimte, Synchroniciteit en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s