Wishful Thinking: van Dromen naar Doen

bolderburen
Samen nadenken over nieuwe vormen van samenleven
& hoe je die in afstemming kunt realiseren

Samen met Sanne dagdroom ik er vaak van om buiten de stad te gaan wonen. In een oude dorpsschool in een Zweeds bos, of misschien toch in een boerderij in Drenthe. Of gaan we een vervallen dorp in Italië opknappen?

Net als veel andere mensen willen we vooral graag meer graag rust ervaren, en meer ruimte. Meer natuur en minder commercie. Meer onderling en lokaal organiseren, en minder consumeren. En dan niet pas als we met pensioen gaan.

Maar hoe denk je over zulke plannen na? Waar begin je, hoe zorg je dat het niet bij dromen blijft? Bij wie sluit je aan, of wie betrek je omdat je samen meer voor elkaar krijgt dan alleen? Hoe maak je je wensen financieel op een voor iedereen verantwoorde manier mogelijk? Welke beelden en woorden horen daarbij, welke gewoontes kun je je alvast eigen maken om direct al meer rust en ruimte te ervaren?

Met Wishful Thinking willen het doelgericht nadenken over nieuwe vormen van samenleven makkelijker maken. En die ook direct in de praktijk te brengen. Zodat we niet hoeven te wachten tot we al onze wensen hebben verwezenlijkt om er toch al plezier van te hebben. En in overvloed van te delen.



Vorm:
12 kleinschalige, tweewekelijkse bijeenkomsten bij ons thuis in de Bomenbuurt in Den Haag met, in parallel, doorlopende online informatie-uitwisseling.

Ritme: tweewekelijks tussen de zomervakantie van 2017 en het begin van de lente in 2018, wisselend op vrijdagavond en zondagmiddag.

Bijdrage: goede voorbereiding en deelbereidheid, graag aangevuld met iets lekkers als je mee-eet.



Deelname op uitnodiging.
Laat het ons graag weten als je interesse hebt, bijvoorbeeld door ons te mailen via info(a)photologix(.)nl.

Geplaatst in Droom en werk, Hersenspinsels, Nieuws, Plannen 2017 | Een reactie plaatsen

Nieuwsgierigheid naar ‘Kiezen voor Rust en Ruimte’

Arie Lengkeek _ Ik heb de tijd
Beeld: Arie Lengkeek

Het is me een eer en genoegen om inmiddels met 14 mensen aan te reizen op de komende 24-uurshorizonobservatie. Samen kiezen voor rust en ruimte, ik ervaar dat als heerlijk en bijzonder.

In de aanreis naar bijeenkomsten die ik organiseer, kijk ik altijd aandachtig naar hoe zo’n bijeenkomst vormkrijgt. Wie zich meldt, wie niet, welke vragen mensen stellen… Ik kijk of de coherentie van de onderneming toeneemt naarmate een bijeenkomst dichterbij komt. En, als dat niet zo is, wat mij dan te doen staat om dat wel te doen gebeuren.

Veel van dat proces bestaat uit aandacht voor de vragen die de uitnodigende beweging oplevert. De volgende nieuwe vragen springen daarbij in het oog:

  • Over de waarde: waarom kost dat € 80?
  • Over de groepsgrootte: waarom met 36 mensen?

(Eerdere veelgestelde, vooral praktische vragen, lees je hier)

Nuwel.

ad 1: Waarde <> investering

Dat kost € 80 omdat die bijdrage ervoor zorgt dat ik de bijeenkomst in alle plezier en vrijheid kan voorbereiden. Dat ik me tijdens de voorbereiding, die ik uitspreid over zo’n 6 weken, niet tegelijk met ander werk bezig hoef te zijn om in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Conform een belofte die ik mezelf in 2010 deed: om alleen nog maar te doen wat me te doen staat, en mezelf daarmee in staat te stellen om te doen wat me te doen staat: het daarop bouwen aan een zichzelfbestendigende kringloop van waardecreatie.

Maar laat dat argument weg, en de prijsbepaling kan je heel arbitrair aanschijnen. Duur, berichten sommige geïnteresseerden. En inderdaad, € 80 is niet voor niets, terwijl eerdere edities wel allemaal gratis waren. Dat weggeven ben ik binnen de kaders van de horizonobservatie inmiddels ontgroeid. Het leverde me af en toe best wat frustratie op, zelfs. Die wil ik mezelf en de horizon in de toekomst graag besparen, en het onbezwaard vragen wat iets me waard is, is daar een dankbaar onderdeel van.

Dat gezegd zijnde: voor € 80 kun je ook heel veel andere leuke dingen doen, zoals naar de sauna gaan of naar een pretpark. Of een boek lezen over mindfulness. Of helemaal niks doen, wat ook een soort van rust en ruimte oplevert. En zelf aan de horizon zitten, dat kan je natuurlijk ook altijd doen, en gratis. Lees verder

Geplaatst in Helderheidsvinding, Horizonexpedities, Nieuws, Op reis (of: ~ geweest), Plannen 2017, rust en ruimte, Synchroniciteit | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Zo verkenden wij de Bron

PHOTOLOGIX_Bron-3586

Door per auto en zoveel mogelijk langs de Maas naar het Franse gehucht Malroy te rijden – ergens halverwege Luxemburg en Lyon – en vanaf daar verspreid over twee dagen twee takjes van de Maas na te lopen totaan hun oorsprong. Gedrieën: Roelof, mijn broertje en ikzelf. Ter ‘Verkenning van de Bron‘, wantzo hadden we deze onderneming in de voorbereiding gedoopt.

PHOTOLOGIX_Bron-3600_MaaskaartBehalve veel plezier, de vele dieren die we hebben gezien en gehoord, de Rust en Ruimte waarin we reisden en het mooie weer, leverde dat ook mooie inzichten op. Want zoals te doen gebruikelijk hadden drie reisvragen meegenomen, en dat waren de volgende:

  • Hoe houd en maak ik mijn bron helder en zuiver?
  • Hoe herken ik mijn oorsprong in de stroom?
  • Hoe blijf ik dichtbij mijn bron?

Die vragen evolueerden tijdens de reis nog wat nader. Dit is wat we onder andere contempleerden. Doe er graag je voordeel mee als er iets leerzaams voor je bij zit – en vraag graag naar meer info als die je mogelijk verder kan helpen:

Helder en Zuiver
We vonden uit dat het water dan aan de bron ontspringt, van zichzelf al helder en zuiver is. Dat de zorg voor die helderheid en zuiverheid vooral bestaat uit zorg voor de hele kringloop en het hele systeem. En Rust en Ruimte rondom de bron. Niet teveel gedoe en poeha. De bron doet zijn werk toch wel. We overdachten hoeveel aandacht daarbij gepast is, kijkend ook naar het monument dat rondom de bron is opgetrokken, het kleine reservoir waarin de bron ‘uitmondt’ en waarin het water wordt verzameld om over een betonnen balk al een klein eerste watervalletje te vormen. Enige dramatiek die eigenlijk best gek afsteekt tegen de natuurlijkheid van de bron. We vergeleken de situatie met de zichtbaarheid die je aan de werk, en aan de oorsprong van je werk geeft. Hoeveel daarvan in welke omstandigheden passend is, en op welk punt het afbreuk begint te doen aan het mysterie en de essentie. Hoe bloot leg je je bron voor het naaktloperij wordt?

Ook interessant was dat we bemerkten dat stroomafwaarts veel meer aandacht nodig was om de rivier helder en zuiver te houden. Vooral de bijproducten van het economisch systeem (in dit geval: intensieve akkerbouw met gebruik van kunstmest) leverden voor de zuiverheid van de stroom een direct gevaar op. Een lokale boer leerde ons dat de akkers daarom met een buffer van gras, 1 à 2 meter gescheiden waren van het jonge stroompje, zodat de meststoffen niet direct in de rivier terecht zouden komen. Dat leverde een mooie nieuwe vraag op: hoe zorg je ervoor dat je voorziet in je levensbehoeften ten gunste van de stroom en niet ten koste daarvan.

Oorsprong
De vraag over de oorsprong kwam uiteindelijk te gaan over het verschil tussen de bron, de hoofdbron, de naamgever van de stroom. En de zijtakjes. Wat brengen de zijtakjes, hoe kun je ze vloeiend opnemen? Hoe krijgt elk zijn plek in de stroom, en blijft toch duidelijk waar de oorsprong ligt. Denk aan een (werk-)project dat iemand initieert. De initiator heeft een wezenlijk andere rol dan iedereen die zich daarna betrekt – los nog van de manier en mate waarin zij dit doen. Een project vaart er wel bij wanneer mensen hun plek kennen ten opzichte van elkaar, intern, maar ook ten opzichte van de buitenwereld. Als die plekken gekend, erkend en geëerd worden, zodat iedereen vrij & verantwoordelijk kan geven aan, en nemen van, het nieuws dat tot leven komt en de rijkdom die daaruit voortvloeit.

Dichtbij de bron
Dichtbij de bron blijven. Deze vraag veranderde al snel in de wens om bron en bestemming met elkaar te verbinden – als stroom ben je allebei en dus altijd dichtbij. Wel vraagt dat om veel vertrouwen en bewustzijn. Sensitiviteit om tijdig te weten of er niet uit de stroom wordt afgetapt voor doelen die de stroom zelf niet dienen? Wordt de stroom tegennatuurlijk verlegd? Of in het dagelijks leven: zijn er mensen die me uit flow brengen en mijn beweging inzetten om hun eigen of nog weer hele andere doelen te dienen niet passen bij mijn eigen bestemming? Die aan wat ik doe of wat mij te doen staat een geheel eigen draai geven?

Dat gebeurt in het geval van de Maas al vlot na de bron. Een boer heeft de stroom van de rivier door zijn land, daar nog minder dan een halve meter breed, gedempt. Het jonge riviertje stroomt daardoor nu vanuit de bron vrij snel in het afwateringssysteem van het eerstdichtbijzijnde dorpje: Pouilly-en-Bassigny. Waar het ook wel weer uitkomt, om een kilometer verderop alsnog zijn eigen weg te vervolgen. Omdat water wel om te leiden valt – maar zich niet zomaar laat tegenhouden.

In de delta in Zeeland gebeurt trouwens iets soortgelijks. Want de rivier die onder de naam Maas door Rotterdam stroomt, bevat voornamelijk water uit de Rijn. Na heel zigzaggen weerleggingen komt het meeste Maaswater bij Hoek van Holland in de Noordzee uit, via het Hollands Diep en een water dat door alle weerleggingen zelfs van stroomrichting is veranderd: het Spui. En dan van daar via de Nieuwe Waterweg.

Waardoor Hoek van Holland ook ons vertrekpunt was, op zondagochtend bij zonsopkomst. Van daaraf reisden wij. Zagen de Maas steeds kleiner worden en op de terugweg weer steeds groter. Het was bijzonder om te zien hoe iets kleins en schijnbaar onbetekenends zo snel aan kracht en omvang wint. Ik denk terug aan een gedicht dat ik in Göttingen schreef, vorig jaar:

De rivier vindt haar weg naar de zee
Niet altijd via de kortste weg
Maar voor het overige:
Hoe dan ook.

Foto’s:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, Op reis (of: ~ geweest), Plannen 2017, reisverslag, rust en ruimte, Synchroniciteit | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Selecting the best of the best of 2017

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Going through 600 books in three days time, deciding which 14 qualify for the Most Beautiful Books in the World in 2017. Such was the mission I shared with 6 highly esteemed book makers in Leipzig last week. I was a great and horourable pleasure to work and learn with them during these couple of days.

I was rather surprised when I received an invitation to join this jury, back in November of last year. What would be my contribution, in a group of experts in a field that I know so little about? Lots about my own book, definitely, but hardly anything about any other.

On the train to Leipzig, I wrote down a couple of questions – a strategy that helps me create space beyond the reach of what I know (or: what I think I know). In this case, they were the following:

– How will I find my role?
– How will I share in organising the process?
– How will I recognise skill and love materialised in the books?
– How will create an overview?
– How can I complement the expertise of the other jury members?
– How will we reach consensus?
– How will I deal with the cultural differences among us?

The easiest answer to all questions turns out to be: I did. And the most important ingredient seemed to be present, available, curious and grateful for the experience.

The process
On the first day, we individually selected 7×14 favourites, including some du- and triplicates – which brought the selection from 600 down to 60. On the next day, all 60 books were defended by their respective adoptors and then voted to stay or go. That took the selection down to 30, which we the considered the shortlist of nominees. Lees verder

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Aankondiging lezing Middelburg met Bram Esser

interview met Bruno van den Elshout en Bram Esser
vr 17 maart, 16h30, De Drukkerij, Middelburg

Temidden van de tentoonstelling NEW HORIZONS nodigen wij u uit voor een treffen met boekmakers en levenskunstenaars Bruno van den Elshout en Bram Esser. Zij nemen u mee op avontuur naar hun voornaamste inspiratiebron: de alledaagse werkelijkheid: ongekend rijk, verrassend veelzijdig en altijd binnen handbereik.

Bruno van den Elshout, maker van NEW HORIZONS, wil met zijn werk uitnodigen tot nieuwe en wezenlijke ontmoetingen tussen mensen, ideeën en werelden. Als kunstenaar onderzoekt en beoefent hij nieuwe manieren van samenwerken en -leven. Voor NEW HORIZONS fotografeerde de horizon in een jaar tijd 8.785 keer: eenmaal op ieder uur van iedere dag.

bram-esser_kustverhalenBram Esser is verkenner van het alledaagse en schrijver van het recent verschenen boek Kustverhalen, waarin hij de hele Nederlandse kust afreisde op zoek naar bijzondere verhalen. Voor eerdere onderzoeken ondernam hij al eens een soortgelijke duik in de Nederlandse snelwegcultuur. Ook nam hij als eens intrek in een zeecontainer op het strand van Scheveningen en integreerde hij met een geleende labrador in een Vinexwijk – www.bramesser.com

De ontmoeting met Bruno en Bram vindt plaats in de lunchroom, met zicht op de tentoonstelling NEW HORIZONS die nog tot 20 maart in De Drukkerij te gast is. U kunt het gesprek kostenloos bijwonen. Aanmelding is niet nodig.

Geplaatst in Handreikingen, Kijkje in de Keuken, Lezing, Nieuws, Plannen 2017 | Een reactie plaatsen

Werk maken van je dromen

artist talk met Bruno van den Elshout & Poike Stomps
do 30 maart – 19h30, Bergkerk, Amersfoort

Op donderdagavond 30 maart nodigt het Fotografencafé Amersfoort je uit om kennis te maken met twee prijswinnende fotografen. In de Bergkerk, tegen de achtergrond van de NEW HORIZONS die daar tot Pasen zijn, vertellen Bruno van den Elshout en Poike Stomps over hun prijswinnende projecten NEW HORIZONS en Crossing Europe.

Bruno fotografeerde een jaar lang ieder uur de Noordzeehorizon. Een selectie van de 8.785 horizonportretten bundelde hij tot een kunstwerk-in-boekvorm, waarmee hij diverse onderscheidingen won.

Poike reisde langs alle 42 hoofdsteden van Europa om overstekende mensen te fotograferen. Met zijn foto’s won hij recent een Zilveren Camera won in de categorie Documentair. Ook zijn project is in boekvorm verschenen, en beelden uit Crossing Europe zijn opgenomen in diverse particuliere en bedrijfscollecties in binnen- en buitenland.

Samen met Bruno en Poike gaan we op onderzoek uit: Hoe ontstaat een idee? Wie en wat is er voor nodig om een idee niet alleen ten uitvoer, maar voor een breed publiek tot leven te brengen? En als je dat lukt, wat is er dan gelukt?

Praktische informatie
Locatie: Bergkerk, Doctor Abraham Kuyperlaan 2, 3818 JC Amersfoort
Datum: donderdag 30 maart 2017
Inloop: 19h30, aanvang: 20h00
Afronding: 21h30, waarna ongedwongen samenzijn met een hapje en drankje.
Toegang: € 7,50

poike_stomps_crossing_europeOver Poike Stomps
Poike Stomps (1977, Zeist) brengt als sociaal-documentair fotograaf menselijk gedrag en menselijke interactie in beeld. Met zijn werk vraagt hij aandacht voor onderbelichte maatschappelijke vraagstukken en fenomenen.
Meer over Poike lees je op www.poike.nl.

NEWHORIZONS_Boek

Over Bruno van den Elshout
Bruno van den Elshout (1979, Den Haag) doet eigenzinnige kunst- en onderzoeksprojecten die uitnodigen tot zinvolle ontmoetingen tussen mensen, ideeën en werelden. Zo wil hij nieuwe manieren van samenleven en -werken onderzoeken, én in de praktijk brengen.
Meer over Bruno lees je op www.photologix.nl.

Geplaatst in Droom en werk, Handreikingen, Kijkje in de Keuken, Lezing, Nieuws, Plannen 2017, rust en ruimte | Een reactie plaatsen

Vanwaar & Waartoe ik Reis, Kijk & Luister organiseer

reiskijkenluister_flyer_a

Achterzijde uitnodiging Reis, Kijk en Luister / door Renée Miles.

Ik wens in 2017 dat het werk dat ik doe toenemend zichtbaar en herkenbaar wordt. Zodat ik veel verschillende initiatieven kan ontplooien, en die elkaar in samenhang versterken. Een manier om daaraan te werken, is helder te communiceren over Waarom ik onderneem wat ik onderneem. En waarom ik dat doe op de manier waarop ik dat doe.

In voorbije jaren leerde ik dat Waarom op te delen in twee elementen. Vanwaar en Waartoe. Wat heeft ertoe geleid dat een idee is ontstaan? En: Welk doel dient het. Samen geven ze richting aan de energie die doorheen en rondom de bijeenkomsten in beweging komt.

Ik gebruik de komende edities van Reis, Kijk & Luister om je te laten zien wat daar de Vanwaar en Waartoe van zijn.

Vanwaar / hoe is het idee ontstaan?

  • Ik wil graag uitnodigen tussen zinvolle ontmoetingen tussen mensen, ideeën en werelden. Ik vroeg me af hoe ik die ontmoetingen zo tastbaar mogelijk kan vormgeven.
  • Ik wil in 2017 graag onderzoeken hoe de zinvolle ontmoeting eruit ziet als je die vormgeeft alsof het een kunstproject is. Wat voor mij is: met zoveel mogelijk liefde en zoveel mogelijk vakmanschap.
  • Ik organiseerde al eerder bijeenkomsten onder de titel Reis, Kijk en Luister – maar dan als losse, op zichzelfstaande feestjes. De eerste zelfs al in 2013. Met als nadeel dat er geen flow ontstaat, geen herkenning. Geen dragende infrastructuur: technisch noch in de beleving van (mogelijk) geïnteresseerden. Geen ordering in de uitdijende chaos aan alles wat in het dagelijks leven al aandacht vraagt.
  • Ik vroeg me af waarom de hele tijd nieuwe verhalen willen maken als er al zoveel mooie bestaan die nog lang niet bekend zijn?

Waartoe / in welke wensen voorziet het?
Lees verder

Geplaatst in Helderheidsvinding, Kijkje in de Keuken, Nieuws, Ontmoetingen, Op reis (of: ~ geweest), Plannen 2017, rust en ruimte, Synchroniciteit | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen