Een veelbelovende vraag, en wel hierom

“Wat staat mij te doen?” 

Die vraag vormt steeds het vertrekpunt van mijn projecten. Onbewust nog, ten tijde van Us Europeans. Als toenemend bewust meereizend onderdeel van NEW HORIZONS. En sinds het allervroegste begin van Whatever the Weather.

Het is een bijzondere vraag.

Omdat het er eigenlijk twee zijn, die apart van elkaar lang niet zo waardevol zijn als in afstemming met elkaar. Samen dansend, zo je wilt:

Wat wil ik?
en
Wat wil door mij ontstaan?

“Wat wil ik?” heeft de kwaliteit van actie. Van daadkracht, van toenemende vorm. Maar met het risico dat die energie ten koste van iets of iemand anders gaat. En het heeft ook eindigheid in zich. Het is leuk zolang het leuk is. Daarna is het een kwestie van discipline en volhouden, zolang het doel de middelen heiligt. Maar tegen die tijd is de eigen organische levenskracht al lang vervlogen. En kun je het op zn best in leven houden. Niet door zichzelf en natuurlijk, maar kunstmatig door wie daar belang bij meent te hebben.

“Wat wil door mij ontstaan?” heeft de kwaliteit van overgave. Van dienstbaarheid, van bewustzijn van het grotere geheel en de plek die je daarin toekomt, danwel hebt in te nemen. Voor een belangrijk deel gevormd door omstandigheden die je gemakkelijk als buiten jezelf kunt ervaren. En zo variabel als het weer. Met het risico van ‘zo de wind waait, lik mn vestje’… Dat het lukken van iets altijd afhankelijk is van externe factoren, waar je zelf dus geen verantwooredelijkheid voor hoeft te dragen, of misschien plezier aan kunt beleven wanneer het niet als ‘van jou’ voelt.

In de vraag “Wat staat mij te doen?” komen die twee vragen samen. En in afstemming met elkaar – wanneer de antwoorden op de twee deelvragen steeds meer op elkaar beginnen samen te vallen – zorgen ze voor iets waar ze los van elkaar allebei niet in kunnen voorzien. Zelfvoorzienende energie in eerste instantie, levensgevende energie in het vervolg daarvan. Vruchten om van te plukken en van te delen.

En dan blijkt van alles mogelijk wat logischerwijs niet mogelijk is, maar dat in z’n verschijningsvorm zo volstrekt vanzelfsprekend is – dat je er niet omheen kunt. Wat er bovendien heerlijk aan is: je hoeft nog maar de helft te daadwerkelijk te doen van wat je zou kunnen denken te moeten doen. Wel de hele helft, en wel de goede helft. Maar alsnog maar de helft.

En de rest is ruimte. Heerlijk, is het niet?

__

Nieuwjaarsspeech 2019

Ik heb deze blogpost geschreven vanuit de voorbereiding op de Nieuwjaarsspeech 2019 met Yvonne Versteeg en Marc Verheij van Ruimte voor Helden. Als het je de moeite waard lijkt daarbij te zijn, noteer dan graag vast twee data in je agenda. De officiële aankondiging en uitnodiging volgt binnenkort:

Voorbereidingsdag: vrijdag 14 december 2018, hele dag
Nieuwjaarsspeech: vrijdag 11 januari in de middag

 

Met als toegift bij dit bericht het uitzicht tijdens het schrijven ervan:

Horizon 01102018

Advertenties
Geplaatst in nieuwjaarsspeech, Nieuws, Ontmoetingen, Plannen 2019, rust en ruimte, Synchroniciteit, whatever the weather | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 6 en laatst)

Voortbordurend op mijn wens om in 2020 het TV-programma Zomergasten te presenteren, kijk ik deze zomer alle zes afleveringen van het programma. Steeds met de vraag: hoe zou ik dat doen?

Deel 6 van ‘Hoe ik het zou doen’ over:

Holding space / de ruimte dragen

De laatste aflevering was misschien wel de beste van de zes. Met de meeste inhoud, inspirerends, breedst relevant… En dat is ook wat je in de recensies terugleest.

Voorbij de inhoud zag ik ook iets anders. En eigenlijk voor de 6e keer op rij. Namelijk dat de ruimte waarin de ontmoeting plaatsvond, niet werd gedragen (of amper, of wisselend). Als de term ‘ruimte dragen’ je niet bekend voorkomt, kan ie je vaag voorkomen. Vandaar enige uitleg voor ik op dat idee voortborduur. Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, wezenlijke ontmoeting, zomergasten | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Waarom ik doe wat ik doe, op de manier waarop ik dat doe.

De dingen die ik doe*, keuzes die ik maak, projecten die ik onderneem – die roepen nogal eens vragen op. Soms over mijn beweegredenen, in andere situaties ook wel eens over de very zuiverheid van die beweegredenen: of ik eerlijk ben over waar ik (‘eigenlijk’) op uit ben. Soms worden dergelijke vragen respectvol benieuwd en openlijk gesteld, op andere momenten op minder plezierige wijze.

Om daar meer helderheid over te verschaffen dan me tot nu toe gelukt is, schijn ik in deze blogpost graag wat extra licht op de zaak.

Kijk eens, wat mooi!
Ik doe wat ik doe omdat me van kleins af aan kan herinneren dat ik dingen* mooi* vond die andere mensen óf niet mooi vonden, óf niet zagen. En niet bereid waren te zien of mooi te vinden. Of daartoe in staat. Of nog niet.

Lang heb ik me daarvan afgevraagd of de dingen die ik mooi vind écht wel mooi zijn. Of niet. Of dat ze wel mooi zijn, maar dat mooi verder van generlei waarde of betekenis is. Of dat het feit dat ik het mooi vind volstrekt irrelevant is. Of dat mijn ideeën over wat mooi is niet deugen. Of dat ik het niet waard ben om iets mooi te vinden, en/of daar aandacht voor te vragen. Of dat ik die aandacht vraag omdat ik eigenlijk zelf aandacht wil.

Via allerlei omwandelingen (inclusief frustraties) ben ik erachter gekomen dat wat ik mooi vind mooi kan zijn doordat, en omdat ik het mooi vind. Waardoor het, ten minste in mijn beleving, een soort absolute schoonheid kan verwerven. Een soort heilige schoonheid, boven alle kritiek verheven. Waardoor iedereen ook vrij is er een eigen autonoom-soevereine indruk van te beleven.

Wat er dan voor mij overblijft om te doen, is om mensen zo belangeloos en vrijblijvend als praktisch mogelijk is, te wijzen op wat ik mooi vind. Zodat zij, als ze dat zouden willen, er ook de schoonheid in kunnen herkennen. Of dat niet doen. Of er iets heel anders mee doen.

Omdat als ik ergens een keer de schoonheid van ontdekt hebt, ik het zo zonde kan vinden als mensen niet in de gelegenheid komen om schoonheid te ervaren. Of zich die gelegenheid zelfs ontnemen.

En daar dan ook nog de meta-variant van. De schoonheid van het leren zien, ervaren en zelfs vrijmaken van schoonheid. In iets waar je dat misschien in eerste instantie niet had ontdekt. Dat je misschien zelfs stom, lelijk of saai aanscheen (zoals snelwegen, de horizon of alledaagse medemensen). Dan kom ik je graag telkens naar blijven wijzen, vrijblijvend maar telkens weer de uitnodiging om er met enig geduld en toewijding alsnog de schoonheid van kunt gaan zien.

Kijk en kijk dan nog eens,
naar hetzelfde, telkens weer,
kijk langer, verder, dieper,
en verbaas je keer op keer.

Uitdaging
Met als inherente uitdaging dat ik mensen er niet van wil overtuigen dat iets mooi is. Of dat iets mooier is dan iets anders. Of dat iets anders lelijk is, omdat iets wat ik heb uitgevonden mooi is. En dus het risico dat ik dat wel doe en/of dat mensen het wel op die manier ervaren.

En dus in alles wat ik doe te blijven bij hoe ik mezelf vertel:

Kijk eens, wat mooi!

En de uitnodiging aan de buitenwereld:

Wil jij het aandacht geven en uitvinden of je het plezier van het mooivinden met me kan delen?

Want alleen iets mooi vinden, kan heel alleen zijn.

__

*dingen die ik doe: “Ik geef op originele en eigenzinnige wijze vorm aan kunst- en onderzoeksprojecten die uitnodigen tot wezenlijke ontmoetingen tussen mensen, ideeën en werelden. Ik doe dit met de bedoeling om in samenspraak constructieve, coöperatieve en duurzame manieren van samenleven en -werken te onderzoeken en te beoefenen.”

*dingen: in de breedste zin van het woord en dus inclusief objecten, elementen, fenomenen, mensen, ideeën enz.

*mooi: in de breedste zin van het woord dus inclusief interessant, waardevol, van schoonheid, het onderzoeken of beleven waard, plezierig, nuttig, zingevend, inspirerend, uitdagend, enz.


Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Meer over bovenstaande projecten lees je op http://www.photologix.nl.

Geplaatst in Helderheidsvinding, Kijkje in de Keuken, Me myself and I, Nieuws, wezenlijke ontmoeting | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 5)

Voortbordurend op mijn wens om in 2020 het TV-programma Zomergasten te presenteren, kijk ik deze zomer alle zes afleveringen van het programma. Steeds met de vraag: hoe zou ik dat doen?

Dus gaat deel 5 van ‘Hoe ik het zou doen’ over:

Vrije ruimte Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, wezenlijke ontmoeting, zomergasten | Tags: , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

PERSBERICHT: Haagse Bomenbuurt krijgt eigen talkshow

De bewonersorganisatie van de Haagse Bomenbuurt heeft het initiatief genomen voor een live talkshow. Onder de noemer ‘Lokale Smaakmakers’ organiseert zij een reeks van zes avonden, waarbij telkens een gast centraal staat die in zijn of haar eigen wijk een project ten uitvoer heeft gebracht dat tot de verbeelding spreekt.

Elk van de avonden speelt in op een thema dat in de Bomenbuurt speelt. Aan de orde komen onder andere duurzaamheid, groen, en waterbeheer. Iedere avond begint met een vraaggesprek door kunstenaar Bruno van den Elshout, waarna er ruime gelegenheid is voor vragen, nadere kennismaking en uitwisseling tussen alle aanwezigen.

De eerste avond vindt plaats op woensdag 26 september. Te gast is kunstenares Annechien Meier, die met haar Laboratory voor Microclimates naar innovatieve oplossingen zoekt om water- en klimaatproblematiek in woonwijken te voorkomen. In Den Haag ontwierp zij eerder een mini-park van wereldformaat: het Bijbinnenhofpark. In heel Nederland en ver daarbuiten draagt haar werk bij aan beter watermanagement in woonwijken.

Op de andere vijf avonden zijn onder andere stadsvernieuwer Arn van der Pluijm (Haagse Schil) en Ido Pot (Pluk Den Haag) te gast.

Het idee voor de live talkshow Lokale Smaakmakers is voortgekomen uit het credo ‘Maak het mee in de Bomenbuurt’ dat de bewonersorganisatie voor de komende jaren heeft omarmd.

Wanneer? elke laatste woensdag van de maand, van september t/m maart, met uitzondering van december
Waar? Anne & Max Fahrenheitstraat
Hoe laat? Inloop 19h30, aanvang 20h, afronding 21h30
Voor wie? Iedereen
Wat kost het? € 3.00 inclusief koffie of thee en koek

Contact: Ineke Mulder, mulderwg@xs4all.nl, 06-2393533

~~~

AANKONDIGING

Lokale Smaakmakers

Kom je mee op avontuur? Met zes Lokale Smaakmakers. Mensen die de wijk waarin ze wonen of werken op hun eigen manier mooier, plezieriger, gezelliger en veiliger hebben gemaakt. Komend halfjaar is iedere maand één van hen bij ons te gast. Onder begeleiding van kunstenaar Bruno van den Elshout gaan we met hen op onderzoek uit: Waar begonnen ze, wat kwamen ze tegen en hoe is het hen gelukt om hun plannen in de praktijk te brengen? En wat kunnen wij daar in onze eigen buurt mee? Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, Ter deling, zomergasten | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 4)

Voortbordurend op mijn wens om in 2020 het TV-programma Zomergasten te presenteren, kijk ik deze zomer alle zes afleveringen van het programma. Steeds met de vraag: hoe zou ik dat doen?

Lang was ik benieuwd waar ik mijn aandacht tijdens de vierde aflevering van Zomergasten eens op zou richten. Niet meer op de ergernissen van vorige keer, al kwam ik ze tot mijn spijt allemaal opnieuw tegen. Met eentje erbij nog zelfs. Het terugkerende tussenwerpsel “Laten we eerst even…”

Maar goed, daar ging ik dus voorbij kijken. In de aflevering met schrijver en Rusland-kenner Pieter Waterdrinker. Mij tot zondagavond toe onbekend, dus ik werd niet gehinderd door enige voorkennis.

Dus gaat deel 4 van ‘Hoe ik het zou doen’ over:

Het interview als reis Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, wezenlijke ontmoeting, zomergasten | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hoe ik het zou doen, Zomergasten presenteren (deel 3)

Voortbordurend op mijn wens om in 2020 het TV-programma Zomergasten te presenteren, kijk ik deze zomer alle zes afleveringen van het programma. Steeds met de vraag: hoe zou ik dat doen?

Voor het derde deel in de blogserie bekeek ik het interview van Janine Abbring met Marleen Stikker, internetpionier en directeur van De Waag. Dat ging tegelijkertijd heel goed en toch ook niet. Bij het besturen van de vorm, werd ik namelijk danig afgeleid door de inhoud. Wat Marleen vertelde vond ik dusdanig interessant, dat ik Janine regelmatig uit het oog ben verloren. Wat op zich goed nieuws is. En niet.

Misschien daardoor heb ik Janine weinig zien doen dat dat ver af staat van de eerste twee afleveringen. Dus blijf ik wat hangen in wat kleine terugkerende irritaties, die niet voorbehouden zijn aan deze aflevering. En die gelukkig bijna wegvallen tegen de interessantheid, relevantie en urgentie van het verhaal dat Marleen Stikker komt brengen.

Dus gaat deel 3 over:

Kleine Ergernissen Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ontmoetingen, wezenlijke ontmoeting, zomergasten | Tags: , , , , , , , , , , | 2 reacties