Waarom ik elke maandag wandel

In mijn nieuwsbrief Mee op Avontuur heb ik de rubriek ‘Lezersvraag’ geïntroduceerd, en beloofd er in elke volgende editie één te beantwoorden.

Dit is de vraag die ik na de nieuwsbrief ‘Love actually’ van 15 november ontving, van Laura Vegter, schrijfster van het boek ‘Naar de Aarde’ dat recent gepubliceerd is.

Het antwoord lees je eronder:

PHOTOLOGIX_MeeopAvontuur-3436_L.jpg

Maandag Mijn dag is ontstaan vanuit de wens om rust en ruimte officieel en terugkerend onderdeel van mijn werkweek, leven en ‘practice’ te maken. Het strandwandelen en daartoe uitnodigen helpt me om de week niet overhaast te beginnen met wat er nu eenmaal aan werk is overgebleven van de week ervoor, of neerslaat vanuit de waan van de dag, maar eerst te kijken wat vanuit rust en ruimte een goed idee blijkt te zijn. Wat me blijkbaar te doen staat.

Daar wordt het werk makkelijker van, plezieriger, gezelliger. Mijn ideeën helderder, samenwerkingen overzichtelijker. Het helpt me om wat ik beleef in perspectief te plaatsen, erop te reflecteren, en daarvan te delen. En te genieten van dat ik leef, wat Lees verder

Geplaatst in Laboratorium voor Levenskunst, Nieuws, Ontmoetingen, overvloed, reisverslag, Ter deling | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kijken naar hoe mensen kijken

Of ik een workshop in het Rijksmuseum wilde geven, over Kijken. Dat hoefde me niet twee keer gevraagd te worden. Dit is hoe het eruit kwam te zien:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Je ziet de nabespreking van de oefening die ik had bedacht. Die oefening bestond uit het kijken naar hoe mensen naar kunst kijken.

Je kunt het zelf ook doen, het is heel leuk en je vindt gegarandeerd van alles uit. Het kan in elk museum. Het leukst met een groepje, met wie je eerst samenkomt op je vertrekpunt. Daarna gaat iedereen zijns/haars weegs, met de volgende opdracht: Lees verder

Geplaatst in Kijkje in de Keuken, Lezing, Nieuws, Ontmoetingen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vorm geven aan je practice

PHOTOLOGIX_Nieuwjaarsspeech2019_Marc_Kees-0062.jpgImpressie van de Nieuwjaarsspeech 2019: Marcs speech voorgedragen door Cees

In mijn nieuwsbrief Mee op Avontuur heb ik geschreven over de aandacht die nodig is om het werk te maken dat ik maak. Hoe dat werk relatief makkelijk ontstaat, op voorwaarde van een goede voorbereiding. En veel van het éigenlijke werk, juist in die voorbereiding zit. Daar ontstaat de flow, waarop het nadien goed surfen is.

Ik begin patronen te herkennen in hoe ik dat doe, en deel die graag met je. Niet per se om ze te kopiëren of om mezelf op de borst te kloppen, maar om je af te vragen hoe jij dat doet: je voornemens integreren en bestendigen, zodat ze vanzelfsprekend onderdeel worden van wat je doet. En bijdragen aan wat je wilt realiseren en doen materialiseren.

Ik noem het graag mijn practice en beschrijf die onderstaand. In de cycli die ik er in herken, en met een korte toelichting per vorm.

Iedere zomer:
24-uurs horizonobservaties. Dit jaar drie. Volgend jaar waarschijnlijk ook. Ik verwacht dat ik in de volgende nieuwsbrief (eind november) zal kunnen vertellen welke verschillende edities er komen, en op welke data. De horizonsobservaties helpen me om stil te vallen, en vanuit stilte in beweging te komen. In plaats van in de actie schieten ‘omdat het moet’, ‘in reactie’, ‘om te voldoen aan…’ etc.) Aan het begin van de zomer open ik de ‘verzamelmodus’, de ontvankelijkheid voor nieuwe ideeën. De herfstequinox is een mooi moment om de oogst van de zomer te plukken. Afscheid te nemen van ideeën die minder goed waren, voortreizen met de veelbelovende.

Iedere winter:
Een nieuwjaarsspeech schrijven, en de bijeenkomst daarvoor organiseren. In de stille en donkere dagen van de winter terugkijken naar het voorbije jaar en vooruit naar het komende. In rust te zien welke woorden daarbij opkomen, en welke richting daaruit spreekt. Ideeën convergeren, besluiten nemen. De Nieuwjaarsspeech levert me ieder jaar een mooi referentiekader op waar ik steeds een heel jaar plezier van heb en mijn voortgang aan kan afmeten.

Ieder voorjaar:
Een meerdaagse buitenwandeling. Dit is nog wel een traditie in beweging, nog niet zo heel vormvast. In 2017 was er de Verkenning van de Bron. In 2019 Water naar de Zee Dragen. Het lijkt me mooi om er ook komend voorjaar weer een week op uit te trekken. To be continued.

Ieder kwartaal:
Financiële administratie. Ook daarin het terug- en vooruitblikken. Bewust zijn van de waarde van wat ik doe. Als het goed is, brengen alle inkomsten en uitgaven me plezier. Zoniet, dan heb ik iets te onderzoeken.

Iedere maand:
– Een nieuwsbrief versturen: onder woorden brengen wat me bezighoudt, wat ik heb meegemaakt, wat ik daarvan wil delen en in welke vorm ik dat wil doen. Erg fijn om mee bezig te zijn.
Vaste baten en lasten dekken met inkomsten: dat is vooralsnog een erg maandelijkse cyclus, met dank vooral aan de bank (hypotheek) en verplichte verzekeringen. Ik zou er graag meer vloeibaarheid in beleven, en meer gelijkwaardigheid ontwikkelen. Al weet ik nog niet precies hoe.
Filmavond in Kunstzaal de Bron: vanaf 4 november doen we dat iedere eerste maandagavond van de maand. Een film die we zelf uitkiezen omdat we m graag willen zien. En waarbij we belangstellenden uitnodigen om het mee te beleven. En iets lekkers mee te nemen 🙂 De eerste screening wordt die van The Artist is Present, di 4 november dus. Welkom als je erbij wilt zijn.
Intervisie met studiogenoten. Te beginnen met lunch en daarna het delen van wetenswaardigheden en wederwaardigheden.

Iedere maandag:
Wandelen op het strand. Ruimte beleven. Van daaruit de week opbouwen, elke week opnieuw, met de kennis van dan. Welkom om het mee te doen, vertrek om 9 uur bij mij thuis. Zie www.maandag-mijndag.nl.
Zwemmen ’s avonds. Met uitzondering van de eerste van de maand, wat dat wordt dus filmavond.

Iedere dag:
– Proberen op tijd naar bed te gaan;
Kraanwater drinken, sinds het begin van deze maand weer;
– De tijd nemen voor lunch, met behulp vooral van studiogenoot Simon Buijs die vaak allerlei lekkers maakt.

Bij iedere samenwerkingsafspraak:
– Aandacht voor de aandacht, inclusief inchecken en uitchecken.

Doorlopend:
– Mijn zwarte Moleskine opschrijfboekje bij me hebben om altijd en overal aantekeningen te kunnen maken, zulks met een Stabilo Bionic Rollerpoint.
– Vaak aan het strand zijn en in zee zwemmen, whatever the weather.

En dan sla ik vast nog van alles over, en leent zich nog van alles om ook te worden opgenomen in de practice. Ik houd er ook graag mijn ogen voor open, als ik andere mensen manieren zie vinden om hun werk mogelijk te maken.

Welkom als je tips voor me hebt. Of vragen.


 

Mocht je het leuk vinden mijn nieuwsbrief te ontvangen als je dat nog niet doet, je kunt je ervoor aanmelden via www.whatevertheweather.nl/adventure. Over de aanstaande nieuwjaarsspeech lees je desgewenst meer op de website van Ruimte voor Helden.

Geplaatst in Laboratorium voor Levenskunst, nieuwjaarsspeech, Nieuws, Synchroniciteit, Ter deling | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Speech aan mezelf – Zomer 2019

De afgelopen drie jaar organiseerde ik samen met Marc Verheij en Yvonne Versteeg van Ruimte voor Helden de Nieuwjaarsspeech: een gelegenheid om aan het begin van het nieuwe jaar de balans op te maken. Stil te staan bij wat het voorbije jaar bracht, en een koers uitzetten voor het nieuwe jaar. Wat we dan ook steeds zelf doen, als deelnemer-organisatoren, en die speeches ben ik ook gewend om via mijn blog te delen.

Meestal waren dat enthousiaste verhalen over het opzoeken van de grenzen van wat mogelijk is. En dankbaarheid voor hoe dat toch telkens goed afloopt.

Dit jaar organiseerden we die gelegenheid voor het eerst rondom de zomer. En was mijn speech van een wat andere toon. Ik deel m alsnog graag, omdat dit is waar ik deze zomer stond. En omdat ik niet de vrolijke verhalen wel wil delen, en de ongemakkelijke achterwege wil laten.

Dit is m, zoals uitgesproken op vrijdagmiddag 6 september:

Ik weet het niet.

Ik weet niet waar ik de energie, de tijd en het geld vandaan moet halen, om te doen wat me te doen staat of om zelfs maar uit te vinden wat dat op dit moment is.

Ik ben moe van de zomer.

Ik had graag willen uitrusten en waar ik mogelijkheid zag, heb ik dat gedaan.
Onder de druk uitkruipen.
Even niet achter de feiten aanlopen.
Even niet het gevoel te hebben dat alles van mij afhangt.
Wat ook niet zo is, maar in veel opzichten wel zo voelt.

Soms lukte dat.
Vorige week tijdens de 24 uur aan de horizon.
Met Sanne en de kinderen op bezoek bij Arie en Hester, en bij Saskia en Lars.
En tijdens de ontmoetingen die volgden op de nieuwsbrief ‘Wil je me helpen?’
Vaak ook lukte het niet.

Ik wil nog steeds uitrusten.
En vooral: even vrij zijn van de druk.
Het werken zelf is het probleem niet, al beleef ik ook daar minder plezier aan dan ik gewend ben.

Ik had gewenst dat het boek van Whatever the Weather er op eigen kracht zou komen. Dat gaat niet gebeuren. Ik heb ervoor te zorgen. Niet indirect, maar direct. En niet een beetje, maar met onverdeelde aandacht. Daar moet de energie vandaan komen, niet uit het geld dat ik met zelfbedachte toepassingen van mijn werk kan verdienen. 

Niet omdat die toepassingen niet waardevol zijn, maar omdat ze zich niet laten bedenken op de manier waarop ik dat tot nu toe heb gedaan. De podcastserie, het Laboratorium voor Levenskunst… Het zijn nog gedachteconstructen. Ze zijn nog niet uit zichzelf ontstaan en van zichzelf. En ze leiden af van de autonome beweging waaruit ze in de toekomst vanzelf zullen ontstaan. Waar mijn aandacht gevraagd is, is om mijn eigen autonome beweging nog verder op te helderen, zodat de herkenbare waarde van de uitingsvormen van Whatever the Weather groeit, en voor een groter publiek toegankelijk wordt. Uit die herkenning zullen de nieuwe vormen ontstaan. Niet omdat ik ze bedenk, maar omdat ze ontstaan, en op dat moment alsnog voor zichzelf spreken.

Ik zit er niet om te springen om nog eens ons hele leven afhankelijk te maken van het welslagen van een project. Ik was het niet van plan, had bedacht dat ik na de 144 ontmoetingen eerst even voor de basis zou gaan zorgen. Zorgen voor iets meer zekerheid. In plaats van rust en ruimte, ontstond er achterstand en tekort.

Dat maakt me verdrietig en boos, en zorgt ervoor dat ik me alleen voelt. Alleen en onwaardig om de betrokkenheid van mensen die me willen helpen in dankbaarheid aan te nemen. Het lukt me op dit moment niet om ruimte te maken waardering te voelen die ik vind passen bij alles wat ik krijg aangereikt, en alles wat er wél is. 

En soms lukt het dan weer even wel.

Bij dat alles ben ik blij dat Sanne vanaf vandaag weer met een serie Muziek-op-Schootlessen begint, en vanaf zondag met de opleiding leerling-Healer bij de Healing Academy. Ik hoop dat het haar veel goeds brengt en dat ze zich er vrijer van zal voelen dan ze nu doet. 

Ik wil er het komende half jaar graag zijn voor Sanne, Lasse, Elin en Marinthe, en hoop dat ik de rust zal kunnen vinden om zorgeloze tijd met ze door te brengen.

Dat te doen terwijl ik Whatever the Weather verwezenlijkt en voor het inkomen zorgt, vraagt levenskunst die ik blijkbaar nog niet in de vingers heb. En overgave in een orde van grootte die me tot nu toe onbekend is.

PHOTOLOGIX-2184

Elin schildert in de tuin van Arie & Hester, 20.08.2019

Geplaatst in huishoudboekje, Human scale, Kijkje in de Keuken, Laboratorium voor Levenskunst, nieuwjaarsspeech, Nieuws, Plannen 2019, Ter deling | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Maar is het kunst?

Vincent van Gogh_Zelfportret

Zelfportret met grijze vilthoed / Vincent van Gogh, 1887

Ik kan me nog goed het moment herinneren dat ik kunstenaar werd. Dat gebeurde op 12 oktober 2012, op het Noordeinde in Den Haag. Bij de opening van de eerste tentoonstelling van NEW HORIZONS, nadat het noodzaak van het aanstichten daarvan me een paar maanden eerder in het Zuid-Duitse Freiburg was toegevallen.

‘Bent u de kunstenaar?’, vroeg een bezoekster van de tentoonstelling. En ik dacht, en zei: ‘Ja, dat ben ik.’

En sindsdien ben ik dat.
Met vallen en opstaan, maar onherroepelijk.
Zonder het ooit van plan geweest te zijn. Het laatste en enige beroep dat ik me ooit Lees verder

Geplaatst in Kijkje in de Keuken, kunst, Nieuws, Synchroniciteit, wezenlijke ontmoeting | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Een pakket maatregelen – flowbevorderend

PHOTOLOGIX_Maas_2013_M

Maas ter hoogte van Tilly s/ Meuse, juli 2013

Deze blogpost is de derde van drie, over financiële levenskunst. In de vorige vertelde ik mijn begroting niet zo handig had georganiseerd (‘Kun je daarvan leven?‘ / 21 juni) en die onhandige begroting vervolgens onhandig heb gehanteerd (‘Beginnersfouten. En wat ik daarvan leer‘ / 25 juni).

Na het stellen van de diagnose, lijkt het me een goede volgende stap om te kijken naar Een pakket maatregelen. Maßnahmen, en dan: gaan met die banaan. In flow en zonder al teveel op- of om te hoeven kijken.

Dit is wat ik anders ga doen:

  • Me goed bewust zijn van de nieuwe ken- en richtgetallen. Zodat ik weet waar ik het voor doe, en wat er voor nodig is. Zonder ze als targets te beschouwen, om evengoed ruimte te maken voor meer inkomen dan ik als nodig/wenselijk heb becijferd.
  • Het voorwaardelijke vertrouwen dat ‘als ik doe wat mij te doen staat, wordt voorzien in wat daarvoor nodig is’ upgraden naar het universele en onvoorwaardelijke: Er is meer dan genoeg. En daarnaar leven.
  • Werk dat een prijs heeft, wordt duurder. In de eerste plaats zijn dat de afdrukken van NEW HORIZONS. Grote horizons (133x200cm), oplage 1, kosten nu € 6.000 exclusief BTW. Deelname aan de afgelopen horizonobservatie kostte € 96 ex BTW. De komende, tijdens de herfstequinox, kost € 144.
  • Insisteren. Ik laat mezelf wel eens verleiden te bedenken dat wat ik doe allemaal niet zo bijzonder is. Dat is eigenlijk vooral luiheid. Zo bijzonder is het wel. Namelijk zo bijzonder als ik het zelf vind. En niet alleen ik. Ik vergeet wel eens hoe bijzonder hoeveel andere mensen het tot nu toe ook al gevonden hebben. En dat is met elkaar vermenigvuldigd: Heel bijzonder. Vooral NEW HORIZONS en het boek: veelvoudig prijswinnaar van ontwerpprijzen in binnen- en buitenland in het jaar na verschijnen. Opgenomen in de collecties van Lees verder
Geplaatst in Fundraising, huishoudboekje, Human scale, Kijkje in de Keuken, Nieuws | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

** Deze blogpost borduurt voort op de vorige: ‘Kun je daarvan leven?‘ van afgelopen vrijdag. **

Zo, dat was een mooie reality-check. Ik heb er over-het-weekend nader bij stilgestaan. Met als conclusies, dat ik een aantal dingen vrij drastisch verkeerd heb gedaan. Wat ik mezelf niet bijzonder kwalijk neem – alles naar vermogen – maar die wel goed zijn om helder vast te stellen. Om mede daardoor dankbaar te zijn voor wat er desondanks allemaal goed gegaan is.

Het goede nieuws: ik heb veel de voorbije jaren meer verdiend dan ik dacht.

Het slechte nieuws: dat was alsnog minder dan wat eerlijkgezien eigenlijk nodig was, vooral de afgelopen 2 maanden.

Hoe komt dat? Bij het bekijken van wat er nodig is, heb ik een paar belangrijke zaken over het hoofd gezien, of misschien niet willen zien:

  • Drie maanden per jaar verdien ik weinig. In de zomervakantie en in januari. Wat ik wel verdien is mooi meegenomen, maar het is vooralsnog geen inkomen waar ik op kan rekenen. Dat heb ik niet doorberekend in mijn inkomstendoel voor de resterende 9 maanden. Als ik dat wel doorreken, betekent het dat ik in die 9 maanden 33% meer moet verdienen dan ik eigenlijk denk. Dat is geen kattenpis, noch marginaal geneuzel. En vraagt per consequentie serieus aandacht. (Waarbij nog komt: die maanden zijn ook vakantiemaanden, die gemakkelijk meer kosten dan de andere 9, terwijl alle kosten gewoon doorlopen / lucky wie én vakantiedagen heeft, én vakantiegeld. En dus in de tijd van de baas op vakantie gaat en op kosten van de baas. Ik zou hem of haar dit jaar een kaartje sturen ter bedank).
  • Ik heb naar de verkeerde en verschillende bedragen gekeken. Berekend als richtgetal had ik: Netto bedrijfswinst (@ € 5.000 per maand / waarvan na inkomstenbelasting € 3.500 besteedbaar overblijft). Waar ik steeds naar keek om de tussenstand aan af te meten: banksaldo voor het begin van de nieuwe maand. Of er dan ja dan de nee € 5.000 op de rekening stond. Dat zijn twee hele verschillende grootheden. Omzet waar de kosten en BTW nog van betaald moeten worden, dat is al snel meer dan 2x zoveel als de nettowinst. Om op een besteedbaar inkomen van € 3.500 moet ik geen vijfduizend euro per maand in rekening kunnen brengen, maar meer dan 10. (Mocht je het interessant vinden om de berekeningen te bekijken, laat het graag weten.)

Lees verder

Link | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen