Een pakket maatregelen – flowbevorderend

PHOTOLOGIX_Maas_2013_M

Maas ter hoogte van Tilly s/ Meuse, juli 2013

Deze blogpost is de derde van drie, over financiële levenskunst. In de vorige vertelde ik mijn begroting niet zo handig had georganiseerd (‘Kun je daarvan leven?‘ / 21 juni) en die onhandige begroting vervolgens onhandig heb gehanteerd (‘Beginnersfouten. En wat ik daarvan leer‘ / 25 juni).

Na het stellen van de diagnose, lijkt het me een goede volgende stap om te kijken naar Een pakket maatregelen. Maßnahmen, en dan: gaan met die banaan. In flow en zonder al teveel op- of om te hoeven kijken.

Dit is wat ik anders ga doen:

  • Me goed bewust zijn van de nieuwe ken- en richtgetallen. Zodat ik weet waar ik het voor doe, en wat er voor nodig is. Zonder ze als targets te beschouwen, om evengoed ruimte te maken voor meer inkomen dan ik als nodig/wenselijk heb becijferd.
  • Het voorwaardelijke vertrouwen dat ‘als ik doe wat mij te doen staat, wordt voorzien in wat daarvoor nodig is’ upgraden naar het universele en onvoorwaardelijke: Er is meer dan genoeg. En daarnaar leven.
  • Werk dat een prijs heeft, wordt duurder. In de eerste plaats zijn dat de afdrukken van NEW HORIZONS. Grote horizons (133x200cm), oplage 1, kosten nu € 6.000 exclusief BTW. Deelname aan de afgelopen horizonobservatie kostte € 96 ex BTW. De komende, tijdens de herfstequinox, kost € 144.
  • Insisteren. Ik laat mezelf wel eens verleiden te bedenken dat wat ik doe allemaal niet zo bijzonder is. Dat is eigenlijk vooral luiheid. Zo bijzonder is het wel. Namelijk zo bijzonder als ik het zelf vind. En niet alleen ik. Ik vergeet wel eens hoe bijzonder hoeveel andere mensen het tot nu toe ook al gevonden hebben. En dat is met elkaar vermenigvuldigd: Heel bijzonder. Vooral NEW HORIZONS en het boek: veelvoudig prijswinnaar van ontwerpprijzen in binnen- en buitenland in het jaar na verschijnen. Opgenomen in de collecties van Lees verder
Advertenties
Geplaatst in Fundraising, huishoudboekje, Human scale, Kijkje in de Keuken, Nieuws | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

** Deze blogpost borduurt voort op de vorige: ‘Kun je daarvan leven?‘ van afgelopen vrijdag. **

Zo, dat was een mooie reality-check. Ik heb er over-het-weekend nader bij stilgestaan. Met als conclusies, dat ik een aantal dingen vrij drastisch verkeerd heb gedaan. Wat ik mezelf niet bijzonder kwalijk neem – alles naar vermogen – maar die wel goed zijn om helder vast te stellen. Om mede daardoor dankbaar te zijn voor wat er desondanks allemaal goed gegaan is.

Het goede nieuws: ik heb veel de voorbije jaren meer verdiend dan ik dacht.

Het slechte nieuws: dat was alsnog minder dan wat eerlijkgezien eigenlijk nodig was, vooral de afgelopen 2 maanden.

Hoe komt dat? Bij het bekijken van wat er nodig is, heb ik een paar belangrijke zaken over het hoofd gezien, of misschien niet willen zien:

  • Drie maanden per jaar verdien ik weinig. In de zomervakantie en in januari. Wat ik wel verdien is mooi meegenomen, maar het is vooralsnog geen inkomen waar ik op kan rekenen. Dat heb ik niet doorberekend in mijn inkomstendoel voor de resterende 9 maanden. Als ik dat wel doorreken, betekent het dat ik in die 9 maanden 33% meer moet verdienen dan ik eigenlijk denk. Dat is geen kattenpis, noch marginaal geneuzel. En vraagt per consequentie serieus aandacht. (Waarbij nog komt: die maanden zijn ook vakantiemaanden, die gemakkelijk meer kosten dan de andere 9, terwijl alle kosten gewoon doorlopen / lucky wie én vakantiedagen heeft, én vakantiegeld. En dus in de tijd van de baas op vakantie gaat en op kosten van de baas. Ik zou hem of haar dit jaar een kaartje sturen ter bedank).
  • Ik heb naar de verkeerde en verschillende bedragen gekeken. Berekend als richtgetal had ik: Netto bedrijfswinst (@ € 5.000 per maand / waarvan na inkomstenbelasting € 3.500 besteedbaar overblijft). Waar ik steeds naar keek om de tussenstand aan af te meten: banksaldo voor het begin van de nieuwe maand. Of er dan ja dan de nee € 5.000 op de rekening stond. Dat zijn twee hele verschillende grootheden. Omzet waar de kosten en BTW nog van betaald moeten worden, dat is al snel meer dan 2x zoveel als de nettowinst. Om op een besteedbaar inkomen van € 3.500 moet ik geen vijfduizend euro per maand in rekening kunnen brengen, maar meer dan 10. (Mocht je het interessant vinden om de berekeningen te bekijken, laat het graag weten.)

Lees verder

Link | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kun je daarvan leven?

Van het kunstenaar zijn. De afgelopen jaren was het antwoord daarop: ja! Op dit moment voelt het ondanks dat vooral als: nee!

Wat een goede aanleiding is om op een rijtje te zetten waar ik ‘het’ aan verdien. Ook om te kijken welke finetuning dat behoeft. Waarbij als vertrekpunt en maatstaf gold en geldt:

Als ik doe wat mij te doen staat, wordt voorzien in wat daarvoor nodig is.

Laat ik beginnen met wat er nodig is.

Sinds Sanne is gestopt met betaald-werken-buiten-de-deur en begonnen is met onbetaald-fulltime-moeder-zijn, ben ik ervan uitgegaan dat dat maand € 5.000 is, zodat ik eerst € 1.500 belasting kan betalen en van de rest alles kan doen wat nodig en wenselijk is. Wat doorgaans ‘vaste lasten’ heet, maar natuurlijk evengoed vaste baten zijn: hypotheekaflossing + rente, VVE-bijdrage, energie, internet/telefoon/televisie, ziektekostenverzekering, WOZ en andere plaatselijke belastingen en utiliteiten. Een spaarpotje voor de vakantie, een spaarpotje voor huishoudelijke zaken. Uiteindelijk blijft er maandelijks voor Sanne en mij allebei € 200 over om vrij te besteden, aan kleding of andere dingen.

Niet voorzien is: sparen voor pensioen. Arbeidsongeschiktheidverzekering. Auto. Verbouwing of verhuizing. Sparen überhaupt.

Eigenlijk ook niet voorzien – shame on me… Studiohuur (maandelijks € 200), zakelijke Lees verder

Geplaatst in Helderheidsvinding, Human scale, Kijkje in de Keuken, Nieuws | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

24 uur alle tijd van de wereld… en hoe dat deze keer was

Heb jullie m ook gehoord, die ene klap, midden in de nacht? Nou, reken maar. We dachten dat we het ergste achter de rug hadden, en schrokken ons een hoedje.

Bij het verzamelen aan de waterpomp, leek er nog weinig aan de hand. Het was vrij koel, niet zo benauwd als een paar dagen eerder om dezelfde tijd. Er leek niet veel spanning in de lucht te hangen. Eenmaal op het strand aangekomen, zagen we de zon in zee zakken. Af en toe afgeschermd door een wolkje, maar verder niks bijzonders.

Boven ons hoofd en achter ons zagen we wel al wonderlijke formaties. “Alpenwolken”, noemde ik ze aan mijn buurman. Strak afgetekende sluiers in lange banen. Donker en compact. Heel anders dan Nederlandse stapelwolken. Met zo’n vlakke onderkant, alsof ze dat met elkaar hebben afgesproken, of dat ze op een glasplaat liggen. En aan de bovenkant dan groeiende bloemkolen in bijna lichtgevend wit. Nee, dit was anders. En hoe anders: dat zouden we nog wel merken.

Rond het vuur
Samen met Henk-Willem, één van de 12 deelnemers aan deze editie, probeerde ik het vuur aan te maken, 50 meter achter de plek waar de andere deelnemers zich samen met mede-organisator Hanneke aan het installeren waren. Het vuur brandde weldra, en toen de zon achter de horizon was verdwenen en de theatervoorstelling bij Strandtent De Fuut afgelopen – vormden we een cirkel rond het vuur.

Tot zover was het droog.

Terwijl we bezig waren met de incheck, zag ik boven de Maasvlakte al wat flitsen. Mooi, zo in de verte. Fijn ook als het daar zou blijven, maar dat deed het niet. Ik spitste mijn oren. Konden we ook al gedonder horen, en met hoeveel tussentijd vanaf de flitsen? Ook het vuur maakte inmiddels aardig wat geluid, mede door de wind die er doorheen jaagde. Het duurde wel even voor het gerommel in de lucht herkenbaar anders werd.

Kleine druppeltjes.

En naderend onweer.

Een paraplu die er vandoor ging en een andere die binnenstebuiten wapperde.

Evacuatie
Deelnemer Job gaf duidelijk aan naar binnen te willen. Tijdens het gezamenlijke proces van het inchecken leek het Hanneke en mij daardoor wenselijk om met z’n allen een onderdak te zoeken. Bij De Fuut was het nog te druk. Lees verder

Geplaatst in Horizonexpedities, Nieuws, reisverslag, Synchroniciteit, Ter deling, wezenlijke ontmoeting | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Ze zijn er. Alle 144!

PHOTOLOGIX_NH_WTW

links: NEW HORIZONS — rechts: Wezenlijke Ontmoeting #55 — fruitschaal: Tessa Kuyvenhoven

En dan bedoel ik met Alle 144 (natuurlijk) de portretten van Whatever the Weather. Ze kwamen aan toen ik met Elin in Engeland was, en ik heb er sindsdien al veel plezier aan beleefd.

Een aanzienlijke stapel is het. Waarvan ik benieuwd ben of het zeker weten een goed idee is als die door het flatbookbinden nog eens meer dan 2x zo dik wordt. Zo’n 10 centimeter en met de uitgebreide cover die we in gedacht hebben misschien nog wel 11 of 12. Daar ga ik het later deze week nog eens over hebben met Sybren Kuiper.

Maar hoe dan ook:

Wat een heerlijkheid!

144 mensen. Vrienden of tenminste, mensen tot wie ik me vriendschappelijk kan verhouden. Als ik ze bekijk, kan ik me amper voorstellen dat ik met iedereen 8 uur heb doorgebracht. En dan niet om de prestatie te benadrukken, en wat daarvoor nodig was. Maar vooral WOW. De rijkdom. Dat het gelukt is. En hoe fijn het was, iedere keer weer. De inspiratie en energie die het heeft opgeleverd. En hoe eenmalig ook, want ik zou niet weten wat ervoor zou zorgen dat ik het nog eens zou doen.

Een soort saudade, zoals ze die in Portugal kennen. Het zoete gemis van wat was en al dan niet weer komt, en het daar in volledigheid van kunnen genieten.

En hoe nu verder?

1. Ik wil de genoegens en het plezier van Wezenlijke Ontmoeting graag met nog meer mensen delen en ervaren. Niet alleen 1 op 1, zoals toen op het strand, maar ook in groepen mensen. Mensen die elkaar niet kennen, juist al vrienden zijn, collega’s of zakenpartners… Een onvoorwaardelijke setting creëren, waarin iedereen kan meemaken wat er mogelijk wordt als je de afrekencultuur, belangen en uiterlijkheden even achter je laat. 2.5 uur Rust, Ruimte en Onverdeelde Aandacht. Om samen te beleven, wat het extra bijzonder maakt. Laat het me graag weten als je dat eens wilt meemaken / samen wilt vormgeven. Je leest er alvast iets meer over op de website van Whatever the Weather.

2. Voort met het vormgeven van het boek. De eerstvolgende stap daarin is een dummy van de ‘architectuur’. Checken hoe het boek werkt, hoe het voelt, wat ervoor nodig is. En dan ook een daadwerkelijke begroting van wat het kost om te maken.

3. Ik heb een begin gemaakt met het toesturen van de portretten aan hun makers. In hoge resolutie. Zodat iedereen er volstrekt mee kan doen wat hij/zij wil. Zodat zij de foto’s straks voor eigen rekening kunnen verkopen als ze dat zouden willen. Zodat ik niet in de Lees verder

Geplaatst in Nieuws, Ter deling, Vanzelfsprekend, wezenlijke ontmoeting, whatever the weather | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Wat ik nou eigenlijk doe op maandag…

… en waar dat goed voor is.

Ik begin elke week met een strandwandeling. Dat doe ik inmiddels al een paar jaar, met een onderbreking van 12 maanden in 2018, vanwege Whatever the Weather*. De maandag geeft me ruimte, en rust. Wat er ook gebeurt, de maandag is vrij. Dan plan ik geen afspraken, vind ik het OK om aan het einde van de dag geen werk verzet te hebben. Dan plug ik even in op het vertrouwen dat alles goed is zoals het is – hoe het ook is. (Wat zeker niet altijd ideaal is).

08862.jpg

NEW HORIZON #3876, 10.06.2012 – 12h00 / Bruno van den Elshout

Drempels
Dan maak ik even alles wat vastzit los. Kom ik in een benieuwdheidmodus waarin alles mogelijk is, en ik me rustig kan afvragen Vanwaar ik iets eigenlijk wil. Waartoe. En hoe het (met soms de toevoeging: in godsnaam) allemaal op z’n pootjes terecht gaat komen. En dan ook nog in het gezelschap van iemand of mensen die het de moeite waard vinden om de maandagochtend met mij door te brengen. Want iedereen is welkom, maar velen ervaren drempels.

Met jou? / waarom zou ik – Op maandag? / dan werk ik – En wat levert me dat op? / zoveel als je zelf bereid bent erin te investeren – Kan het ook op een andere maandag? / ja – Maar we zijn toch vrienden, kun je niet op een ander moment? / misschien wel maar op maandag zeker.

Het bewustzijn van die drempels maken me wel extra dankbaar voor de mensen die op maandagochtend aanbellen (liefst na een mailtje of SMS trouwens). Want dan gaan we zeker wat beleven, ook al is op voorhand nooit bekend wat.

Vandaag werd het wandelen met Iris, maar niet te ver wegens wat kleine blessures. Inchecken bij de waterpomp – vaste prik. Zwemmen op de plek van de 24-uurs horizonobservatie. Gesprekken over weerstand en het daaraan voorbij geraken, manifestatie, het streven naar compromis/balans/synergie, over de wenselijkheid om dat wat je ziet en beleeft deelbaar te maken. Lees verder

Geplaatst in Droom en werk, Handreikingen, Helderheidsvinding, Hersenspinsels, Nieuws, reisverslag, rust en ruimte, Synchroniciteit | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Vragen voor aan de horizon

PHOTOLOGIX_Vuur_Horizonobservatie-0030.jpg

Twee vragen hebben we* de mensen meegegeven die overmorgen 24 uur lang met ons naar de horizon komen kijken:

  • Welk verlangen wil je voeden en voelen?
  • Wat wil je achter je laten?

Mooie vragen om ook zelf bij stil te staan, zoals ik dat de afgelopen dagen ook met plezier heb gedaan. Met de volgende uitkomst:

  • Waar ik erg naar verlang om te voeden en voelen is de waarde van mijn werk, in het bijzonder de 144 Wezenlijke Ontmoetingen van Whatever the Weather. De ontmetelijkheid van de waarde van die ontmoetingen wil ik ervaren, omdat ik de onmetelijkheid ook wel eens verwar met het idee dat het het misschien toch niet zo belangrijk en waardevol is als ik denk. Ik weet niet hoe het doorvoelen van die waarde eruit ziet, en zal voelen. Maar 24 uur ermee doorbrengen met het zicht op de horizon, lijkt me een hele mooie manier om het aan den lijve te ondervinden.
  • En achterlaten wil ik eigenlijk niks. Ik schreef eerst ‘alles dat afleidt van de helderheid’, maar laat ik dat ditmaal ook eens meenemen. Kijken hoe ik dat voorwaarts kan integreren. Ook de afleiding op waarde te schatten en de energie ervan om te buigen in de richting waarin zij bijdraagt aan wat mij te doen staat.

Morgen bij het inchecken rondom het vuur delen alle deelnemers hun wensen voor de 24 uur die we samen doorbrengen. Dat belooft een bijzondere gebeurtenis te worden, net als de tijd en ruimte die we samen gaan beleven.

Welkom alvast als je dat bij een volgende editie ook eens mee wilt maken.


*we = Hanneke van der Werf en ikzelf, als organisatoren/vormgevers van 24-uurs horizonobservatie #10, van 5 juni zonsondergang t/m 6 juni zonsondergang op het Zuiderstrand in Den Haag. De inschrijving is gesloten. Je kunt je wel aanmelden voor de volgende editie, tijdens de herftsequinox, op zondag 22 en maandag 23 september.

Geplaatst in Horizonexpedities, Nieuws, Op reis (of: ~ geweest), Synchroniciteit, Ter deling | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen